Z<)1 O R I G
na qua?ritque quibus incantationibus temonesconciliet libi , eam ut malam & impiam &dn?mone magis quam homine dignam , a Deorelictum iri temonibus, qui eam cum sugge-stis unicuique cogitationibus tum aliis malis di-storqueant. Nam cum sint mali , & ut Cellusconfitetur , sanguini , nidoribus , concentibusaliisque ejusdem modi rebus deditissimi , cre-dibile est eos ne illis quidem qui ha?c ipsislargiuntur , fidem feriaturos datamque ceudexteram . Si enim alii illos contra priorescultores invocant , eorumque favorem amplio-re sanguinis , nidorum aliarumque rerum qui-bus coli amant , copia redimunt , insidias uti-que struent hesterno cultori , qui gratas illisepulas apposuit.
61. Postquam autem supra Cellus multa deoraculis dixit , nofque ad eorum praedictionestanquam a. diis editas remisit , nunc meliusquid facit. .Confitetur enim qui futuram homi-nibus urbibusque sortem prmundant & quicutn-que in rebus mortalibus occupantur , eos esse ter-reftres damones , qui carnalium voluptatum cu-pidine flagrant , sanguinis , nidorem , concentuum-que sunt percupidi , aliisque hujusmodi rebus de-ditissimi , nec aliud quidquam melius possunt . Etforsan cum Celsi de oraculis cultuque illis quidii habentur tributo Theologiam impugnantesdiceremus haec opera esse temonum humanasanimas ad carnales voluptates pertrahentium ,nos aliquis impios existimabat: sed nunc, quihanc de nobis opinionem concepit , iis , quaepraedicantur a Christianis , ut praeclare dictisadjungat fidem > cum videat eum qui contraChristianos scribit , ha?c in fine veluti Snirituveritatis victum litteris mandasse . Quamvisigitur dicat Celsus sacra illis facienda effc inquantum id prodefi quippe non pati rationem idqualibet de causa fleri ; non facta secienda luntdaemoniis quee /anguine nidoribufque delectan-. tur; neque divinitas , quantum in nobis est ,contaminanda, illam usque ad impuros temo-nes deprimendo . Neque vero , si Cellus per-pendisset accurate quae sit utilis notio, vidisset-que utile proprie este virtutem & agendi ra-tionem virtuti consentaneam , htec verba , inquantum id prodest , ad ejusmodi , ut fateturipse , temones retulisset . Nos igitur, si cultuillorum temonum sanitas comparanda foret &vitae felicitas , morbum & infelicem cum ad-juncta purae in summum Deum pietatis con-seientia vitam praeoptaremus , quam separatos& dejectos a Deo extremoque animae morbomisere laborantes fanum habere corpus & om-z nibus a naturae ratione praeditae salute , ad-haerendum potius est, quam iis, qui sanguinefacrificiorumque nidore opus habent.
6z. Postquam htec Celsus de daemonibusnidore & sanguine indigentibus dixit , quasiimprobitatem quam illis tribuerat, recantans ,"Potior sententia est , inquit , nullius rei damo-nes indigos esse nec quidquam opus habere , f e d ■iis dele Bari qui pietatis in ipsos officiis fungun-tur . Sed hoc si Cellus verum esse credebat ,sic sentire debuit , non illa ponere . At verohumana natura nunquam a Deo & unigenita.ejus veritate prorsus deseritur. Quapropter Cel-sus , cum ait Daemones nidore & sanguine .ifl-
E N I S
digere , vera dicit , sed rursus in mendaciumpropria nequitia revolutus , confert temonescum hominibus, qui, etiamsi nemo illis ullamhabeat gratiam , nulli justitte officio desunt ,beneficiis vero afficiunt eos quos grato animoesse vident . Atque hic admodum confusesmihi videtur . Modo ejus mentem perturbanttemones, modo ipse ex insipientia ab illis in-gesta emergens aliquantulum veri cernit. Rur-seim enim infert : T^unquam , nullo modo relin-quendus Deus , nec interdiu , nec noBu , nec inpublico , nec in privato , in nullo sermone , in ope-re nullo ; sed quidquid fiat aut non fiat , ad Deumintenta semper anima fit . Ego haec verba, quid-quid fiat , dici i-ntelligo pro co quod fit inpublico , in omni opere , in omni sermone .
Et rursus quasi cum in senia sibi a temonibusingesta ratio ejus colluctaretur & plerumquesuccumberet , pergit j Si res ita se habent ,quid mali est conciliare sibi hujus mundi Princi-pes , & alios., ipsos etiam hominum Dynaftas &
Reges ? cum nec isti fine damonum potestate hancadepti sint dignitatem . Supra , quantum in sefuit , animam nostram ad cultum temonumdepressit ; nunc vult ut conciliemus nobis etiamhominum Dynastas & reges. Exemplis memo-randis immorari minime necessarium fuerit -His vita , his plens sunt historte.
64. Unus igitur conciliandus nobis summusDeus , & ut propitius sit orandum est , quiutique pietate ca?terjfque virtutibus concilia-tur . Quod si secundum summum Deum &alios quosdam nobis conciliandos esse censet ;intelligat, quemadmodum moto corpore sequi-tur umbram' ejus moveri , sic placato summoDeo , sequi continuo angelorum ejus amico-rum , animarum fpirituumque benevolentiam .Cognoscunt enim & ipsi quinam Dei benevo-lentia digni sint ; nec solum ipsi dignis bene-voli stmt , sed etiam adjuvant eos qui sum-mum Deum colere volunt , illum eis conci-,liant, suas illorum precibus adjungunt preces,simul cum eis postulant : ita ut dicere audea-mus , cum homines firmo proposito meliorasectantes Deo preces offerunt , innumeras essesanctas Potestates qua? cum ipsis precentur ,etiam non vocats : mortale nostrum genus fa-vore complectuntur, cum illo, ut ita loquar,arma capiunt, propterea quod vident «temonesrepugnare & obsistere saluti eorum maxime quise Deo devovent nihilique ducunt adversos ha-bere temones, si exasperati illi fuerint in ho-minem qui illos nidore sacrificiorum & sangui-ne colere refugit , omnique sermone & operecontendit summo Deo conciliari & consociariper Jesum qui temones innumeros profliga-vit , dum circumiret sanando & convertendo lo.zl'-omnes oppressos a diabolo .
65. Quod ad hominum regumque favoremattinet, is etiam nobis contemnendus est: nonsolum si c^dibus , spurcitiis tevifque facinori-bus , sed etiam si impietate erga universorumDeum , vel servili obsequio & vili adulationecomparatur . Nihil enim indignius viris gene-rosis & magnanimis quique fortitudinem , utvirtutem maximam, exteris suis virtutibus seisvirtutibus adjungere student. Verum ubi nihila nobis exigitur legi & verbo Dei contrarium;
non
3 Natura ratione fredita . ) Vide Huetium Origcnianoriim lib. 2. qusst. 3. num, xx. xxi. & nu.