XVIll

P R JE FATI O.

confer endum , quis praestabit, eumdem examen libri instituisse , nec po-tius data opera neglexisse, vel si fraudem animadverterit, aliis impone-re noluisse, quo carius suas merces venderet, aut cum de illius opusculipossessione sibi gratularetur, pra?concepta? de Origene auctore non ni-mium indulllsse opinioni? Ad hoc imbellis ista quoque ratio est, qua li-bellum hunc ideo Origenis esse putare videtur, quod in eodem codiceconjunctus sit cum aliis operibus quas sine controversia sunt illorum scri-ptorum quorum nomina pra? se serunt. Quasi vero hujus consecutionisnervum non incidant tot a lix manuscriptorum collectiones qua? geminaspuria simul scriptorum monumenta miscent. Tertium Gronovii argumen-tum e stilo dicendique ratione in opusculo obvia ducitur. Belle quidem,si singuli loci, quos hanc in rem attulit , non ita sunt comparati, ut nonminus ab alio quocumque quam ab Origene proficisci potuerint. Nequeenim stili convenientia aestimanda est ex vocibus phrasibusve receptis &communi omnium scriptorum ulu tritis, sed vel ex integrarum periodo-rum serie, vel saltem ex vocibus qux illius auctoris videantur plane pro-pria?, & nemini a?que familiares. Hinc parum Gronovio proficit quodobservat verum Origenem bis uti vocibus davTxroic Mypacri & «Ws-«™ ;

auctorem autem (piXotropxfAipay Phllojopbicorum istis darißisetm <r Soyixctmv 3 & «W-erarov zrpdfict . Prunum enim d<rtßi?ara ¥ Soyfictrdmv non respondet Sey [A Cia-1 .

Deinde dr^arov 7rpcty(Act dixit quidem verus Origenes , at idem alteri dice-re licuit. Ubi enim de Gentilium dogmatis agitur, ea vox est ita hujusargumenti propria , & scriptoribus ecclesiasticis adeo familiaris , ut necLactantius lib. 3. divin. Institut, eam latine exprimere veritus fit, dumasyjlatum dixit argumentum . Idem ferendum judicium de verbo «r/M« quodex alio Origenis loco affert Gronovius. IWud enim Origenis adeo nonest proprium, ut de expositione dogmatum plerumque non usurpetur.Laertius non solum in Parmenide, sed & «Alis in \ocis fxpius hac utiturvoce, ut alios taceam, quorum loci a lexicographis colle£h sunt , interquos Budaeus tria omnino e Juftino martyre exempla affert, ubi verbumhoc eadem significatione usurpatur. Iidem lexicographi ostendent -d mm-vhv Tivi adeo non esse Origenianum ? ut optimis quoque graecia? scriptori-bus non sit solemne, quorum locis annotandis prxter rationem immora-remur. Quartus auctoris Philosophicorum locus exstat ubi de Platone agi-tur, a quo materiam dicit appellatam este Ad hunc locum

duos adsert Gronovius ex libris in Celsum, in quorum priori a Vo/^, inaltero vero dvoto% H drwpdnrot dicitur materia. At rem eam dem eadem ra-tione omnes historiae philosophica? auctores edisserunt. Sed & verbis aliisnec Origenes, nec Philosophicorum auctor uti potuit, si propriis Platoni-corum verbis, quod Heri debet, sententiam Platonis exprimere uterquevoluit. Nam illi proprie A consuete Ixlw dicebant dn-oio 9 9 unde ipse Ori-genes monet *yy$, xoy$> ita vocari. Sic & Laertius ex Platonis mente III. 69.materiam dicit drwpdnrop £ arrotou» siMenagiana emendatio locum habeat.Nam major habenda est ratio loci ibidem extantis, ubi vox pt 7 SPr*i<idmris

repe-