IZ6
MONITU M
AD
ORIGENIS
DE ORATIONE
LIBELLUM-
i. TT“ IBELLUM de Oratione ab Ori gene conscriptum ejse teßatur Pamphilus1 martyr in Apologia pro eodem Origene : In tara multis , inquit , 8c tamdiversis Origenis libris , nusquam omnino invenitur unus ab eo liberproprie de anima conscriptus ; sicut habet vel ^e Martyrio , vel de ORATIO-NE, vel de Resurrectione. Hunc porro de Oratione librum , eum ipsum ejse qui Oxo-nii anno 1 686. in theatro Scheldeniano primum in lucem prodiit , neminem arbitrorinficias iturum qui falis critici paululum degustaverit . Praeterquam quod enim codexColbertinus 3607. qui infigne hujus operis fragmentum a numero 31. ad finem us-que exhibet , Origeni id tribuit , certe qualibet sere hujus libelli pagina auBorem A-damantium nostrum profitetur. Eadem ibi qua in cateris ejus operibus , cernitur pie-tas , eadem humilitas , idem stylus , eadem denique qua aut censura egent aut venia ysingulares opiniones de oratione qua Trpotrtv^jl dicitur , non ad Filium , sed ad solumPatrem per Filium dirigenda • de Astris animatis; de libero ad bene vel male agen-dum arbitrio quo animas quemlibet statum adeptas docet semper frui • de perpetuoanimarum ascensu ad superiora , & lapsu ad inferiora * de sutura rerum omnium infine restitutione , proindeque diaboli sorfitan ac caterorum damonum non desperandasalute fi converti voluerint ’ de spharica corporum in ResurreBione figura , &c. Prae-terea ut pleraque Origenis opera Ambrosii nomine inscribuntur , sic & libellut istescriptus est Ambrofii & Tatiana hortatu.
2. Sjhiis suerit Ambrosius , norunt omnes qui de Origene nostro aliquid inaudive-
runt , & de illo jam supra diBum est Nota prima ad Fragmentum primum Episto-larum Origenis. sputenam vero fuerit F atiana , vix conjeBuris licet assequi. Elogiaquce cum Ambrosto partitur , communia utriusque mandata , & obsequium utrique si-mul ab Origene prastitum summam inter illos intervenisse conjunBionem suaderent ,conjugejque suisse , mfi contra apparuisset ex Epistola ad Africanum , Ambrofii uxo-rem Marcellam suisse appellatam . Videtur ergo superejse , ut Tatianam in proximoconjuntlionis , sororis nimirum gradu statuamus : praesertim, cum ex Origenis Exhorta-tione ad Martyrium Ambrosto tn vinculis constituto inscripta , illum non modo natosatque fratres , sed & sorores habuisse constet . sssuin etiam ab Origene hujus libriDe Oratione num. 2. describitur Vatiana tanquam proveBce cetatis , nec-non ipsa &"Ambrosius sub finem operis yma-idnctroi , fratres germani dicuntur . Verum
quamquam haec admodum probabilia sunt , non p ro certis tamen haberi velim . Nihilenim vetat Ambrofii uxorem qua in Epistola ad Africanum Marcella vocatur , F a-tiancc quoque nomen habuijse . Neque magni momenti est quod libri De Orationenum. 2. F atiana tanquam proveBce cetatis describitur , & Jub finem operis ipf a &Ambrosius yvvunuTUTot dS&fpoi (fratres germani) salutantur. Nam utrobique potest fi-gurata esse locutio , nec aliter sorte ambo germanissimi fratres appellantur ^ quam inChristo ? eodem prope modo quo Ambrosium ipsum fratrem suum vocat Ongenes ini-tio tom. 2. Commentariorum m soannem.
3. De anno quo hic de Oratione libellus scriptus fit , nihil certi statui potest. Idunum ex iis quce leguntur num. 23. discimus , scriptum illum esse editis jam in Ge-nesim tomis. Cum autem 0B0solum priores in Genesim tomi ante annum 231. quo exAlexandria urbe discessit Origenes , fimiliterque quatuor de Principiis libri post primumin Genesim tomum conscripti sint , merito colligimus librum De Oratione post Origenis exAlexandria discess’v,m elucubratum esse , & quatuor De Principiis libris esse posteriorem .