jEVs/tiQ*23

z88 O r l G

49- Videamus & ea quibus posta nos com-pellat Cellixs: Trater ea quomodo non absurda hacvestra , ad corpus adspirare , & sperare illud emortuis surretturum , quasi nihil nostri praftantiusesset atque pretiosius , & idem illud tamen omni-bus cruciatibus exponere tanquam rem nullius pre-tii ? Verum homines hujusmodi opinionibus dediti &corpori addißi tanti non sunt ut cum illis ea de redifferamus; hi enim alias & rustici sunt & impu-ri, & seditionem nulla ratione faciunt , Qui verosperant futurum esse ut anima aut mens , ( ft v eeam substantiam spiritalem ; sive spiritum intelli-gentem , santtum & beatum J five animam vi-ventem > five divina & incorporea natura proge-niem five quocumque alio nomine appellare ve-lint ,) aterna cum Deo vita fruatur , ad eos ser-monem dirigo r Merito isti persuasum habent eos quirette vixerunt felicitate donandos ; iniquos autemat emis suppliciis cruciatum iri . Jtb hoc dogmatefiec isti nec quivis astus discedere debeat . Resurre-ctionis dogma quamvis iste nobis jam sepiusvitio verterit, tamen clim ante pro viribus di-xerimus ea de re qua? nobis rationi consenta-itea visa sunt , non debemus obtrusam sepiusobjectationem repetita sepius defensione refu-tare . At calumniatur nos Celsus cum hanc no-bis adscrjbit sententiam , nihil in nobis effe cor-pore prast antius atque pretiosius. Animam enim& pratsertim eam qu® rationis est particeps ,affirmamus este omni corpore pretiosiorem.:cum in anima , non in corpore impressus sitimaginis conditoris character, Neque enim exnobis Deus est corpus , nt in eadem absurdaincidamus, a in qu® Zenonis & Chrysippi se-ctatores inciderunt.

50. Quoniam vero nobis etiam exprobratquod ad corpus adipiremus , sciat, si deside-tium malum est , nihil a nobis desiderari ; siest indifferens, desiderari a nobis quidquid ju-stis pollicetur Deus. Sic igitur justorumresiir-rectionem optamus & speramus . Existimatpraeterea Celsus nos minjme nobis constare ,cum hinc quidem speramus resurrectionem cor-poris Ut digni cui hic a Deo honor habeatur ;illinc vCro omnibus cruciatibus illud exponi-mus , ut rem nullius pretii . At vile non estid quod pietatis causa patitur & propter vir-tutem discrimina subit j sed quod in vitiis vo-luptatibusque consumitur, id vile est. Hoc do-cet divina scriptura : Ecquod semen in honore ?semen hominis: ecquod femen in contemptu ? femenhominis . Deinde putat Celsus cum hominibus-disseri non oportere corporis commoda speran-tibus , quippe qui nulla causa addicti sunt reiin quam sperata ab illis commoda cadere nonpossunt. Hos etiam rusticos & impuros Vocatac nulla ratione seditioni deditos: cum debuis-set ut vir humanus etiam agrestioribus auxi-lium ferre , Neque enim nobis ut cum brutisanimantibus , ita cum rusticioribus hominibuscircumscripta societas est > sed qui nos fecit ,is ita nos fecit ut cum universis hominibussocietatem haberemus. Decet igitur & cum ru-sticis disserere, & totis viribus eos ad civilio-rem vitam traducere ; cum impuris etiam, ut,quantum fieri potest, puri efficiantur; deniquecum iis qui sine ratione quidvis sentiunt &

E N I S

anima aegrotant , ,M ne amplius quidquam si-ne ratione faciant , neque morbis animat labo*rent.

51, Approbat postea eos qui sperant fore.Ut anima aut mens quam vel spiritualem sub-stantiam , yel ratione prasditum, intelligentem,sanctum & beatum spiritum , vel animam vi-ventem vocant, aeterna visa cum Deo fruatur.Admittit & hoc dogma ut recte cogitatum ,ßos qui bene vixerunt felicitate donandos effe , ini-quos vero aternis suppliciis affettum iri . Sed exomnibus qua: dicta sunt a Celso , nihil admi-ror magis quam quod praedictis addit: Mb hocdogmate nec illi, nec alius quisquam discedere de-beat . Tamen scribendo contra Christianos ,quorum fidei nulla alia res objecta est , quamDeus, promissiones per Christum justis fact®,& doctrina de supplicio iniquos manente , a-nimadvertere debebat Christianus, si victus ejuscontra Christianos argumentis a sua religione‘descisceret , rejecturum etiam sine dubio dog-ma istud , a quo ait neque Christianus , nequeullum alium hominem discedere debere . Longehumanius Celso b Chrysippus mea quidem sen-tentia cum hominibus egit in libro De curan-dis affettibus . Illic enim cum affectus, qui na-turam humanam infestant perturbantque, fana-re vellet , pr®cipue quidem iis utitur argu-mentis quae sibi fana videbantur; sed secunda& tertia adhibet etiam ex illis dogmatis du-cta , qua? sibi non probantur . Quamvis tria ,inquit, essent honorum genera, hoc etiam pestto,sanandi sunt affettus : neque admodum curandumest , cum qrdent maxime affettus , cujusmodi fitdogma, quod affettu perturbatus tenet: ne, st indogmatis, qua animum occuparunt , evertendis in-tempestive moremur , elabatur curationis occasio .Addit : jztiamfi voluptas effet summum bonum,& stc sentiret ille quem male habet affettus , ni-hilominus subveniendum est & ostendendum etiamab iis , qui sifmmum bonum & finem in volu-ptate ponunt, affettus omnes improbari. Necesseigitur erat ut Celsus , postquam semel appro-baverat ha?c dogmata , justos felicitate donandoseffe & injustos aeternis panis cruciatum iri, per-geret pprro ut inceperat, & post allatum quodsibi praecipuum videbatur argumentum , pro-baret siquidem posset, pluribusque confirmaretiniquos vere aeternis poenis cruciatum iri , K-felicitate donandos esse qui recte vixerint,

52. Enimyero nos, quos multa & innume-ra argumenta yitam ex Christianismo exigerepersuaserunt , ante omnia quidem pro viribusconamur omnes homines ad universa Christia-Oorum dogmata credenda excitare; sed cum in-cidimus in quosdam, quos sparse contra Chri-stianos cajumni® ita occuparunt , ut, quia in-duxerunt animum expertes pietatis esse Chri-stianos , ne commodent quidem aures iis , quiVerbi divini mysteria docere pollicentur; tum,quod communis humanitas postulat , damuspro viribus operam, ut doctrina de poenis ae-ternis impios exspectantibus confirmetur , &vel ah iis suscipiatur qui Christiani fieri r io .lunt. Sic etiam eos qui bene vixerunt felicita-te donatum iri persuadere. conamur , videntesmulta ad vitam recte transigendam pertinentia

dicta

b

a In qu£ Zenonis.) Vide Annotationes ad Iib, 1. num. 21. b Chryfippus ■ ) Vide Annotationes ad lib. 1. num. 6 s-lib. 3. num. 74. lib. 4. num. 14.