448 P H I: L O S O

denique cogit numerus quaternarius, cum mu-liebris tum & ipse par appellatus , eo quodest e statu foemineo . Universi igitur ab origi-ne & genere sumti numeri ( indeterminatum: - quippe numerus erat genus ) computantur qua-tuor. Coaluit ex his denarius persectus nume-rus. Unum namque, duo, tria, quatuor,mo-do ratione substantias & proprietatis domesti-cam unicuique numerorum servaveris appella-tionem , confiunt decem . Hic ille , quem sa-'9- erum Pythagoras nominavit a quaternionem,perennis 'naturae sontem , ipsas utpote in se-radices continentem , & ex hoc numero nu-meros omnes principium adeptos. Etenim un-decim , duodecim & casteri consequuntur e nu-mero denario essentisE suas principium . Hujusqui persectus est numerus, decadis quatuor ap-pellantur partes, numerus , unitas, potestas &cubus. Easque producendi incrementi caulafe-cundum propagantes numerum, congruo natu-ras modo inter se connectuntur & permiscen-tur . Cum enim dynamis se ipsam fibi invol-vit , producitur dynamodynamis , editurqueconnexa cum cubodynamy, dynamocubus: sin

a Quaternionem ) De Tetracty Pythagorea varia; sunt .eru-ditorum sententia;, de quibus vid. B. Jac. Thomasii differt. XXI.de Stoica mundi exust. §. n, seq. Conf. Intt. ad aurea carminaPythagoras & Theologum. Arithmet. p. 20. Jo. Brodaeum Miscei-lan. II. 6 . Ant. Ver.deri.um Var. Lect. IV. 10. Barth. Chassanteumin Catalogo Gloria: mundi Part. XII. considerat. 37. Plerique exi-stimant, illa Tetracty sive quaternatione, ut est apud IrenaeumII. 19. sive tetrade & quadriga, ut est apud Tertullianum, in-digitari nomen Dei tetragrammaton : quae sententia est Huetii•pag. 414. Dem. Evang. Cudworthi in System. Intellect. hujusTJniversi p. 37Ä. Seiden, de diis Syris II. I. p. 209. seq. Sc Jac. Ly-dii de Juramentis c. ni. §• 22. Adde de eadem re Gottfr. Vvende-lini diff.de Pythagora Tetracty, & Dr.usium, c. IV. de Tetra-grammato. FFolstus.

b Immortalitatem . ) Hoc adeo verum est ut Pythagoras pri-mus ita statuisse dicatur . Sic Max. Tyrius d'ist. XXVIII. Py-thagoras Samius , ait , primus inter Graecos ausus, est dicere ,quod corpus moritur ,' anima vero incolumis abit , tmmortalis ,& finii expers. Alii illud Thaleti , ut Laertius I. 24- alii Ma-gis, ut Pausen. Messen, alii jEgyptiis, ut Herodotus lib. 2. alitPherecydi ut Cicero Ttiscul. i. tribuunt : quod etiam vero vide-tur similius, cum Pythagoras Pherecydis discipulus prasceptorisfui vestigia premere facile potuerit. FFolfius.

c Demigrationem in corpora alia . ) Equidem si Episcopo vi-gorniensi in vita Pythagorie fides habenda foret , quod nempemetempsychosis cum doctrina de animarum immortalitate starenon posset , alterutrum negasse dicendus erat Pythagoras . Seddogmata hasc sibi non adversa esse ostensum est Tom. II. Obs. Hat.Iens. Obs. X. & illorum quoque opinione confirmari potest , qui opi-nionem de migratione animarum ex traditione de resurrectione or-tam esse censent: ut nominatim; Humfr. Hodus in tract. de resurre-ctione ejusdem corporis vindicata p. 7. qui plurimorum Patrumaffert testimonia. Cseterum Pythagoras primus hujus sententia;auctor est inter Graecos , quam videtur ab AEgyptiis accepisse.Vid. Aldobrandinus ad Laert. VIII. 14. & Scheffer. de Philosoph.Ital.p-iy. Sunt tamen , qui illam Pythagorie sententiam allego-rico sensu induere voluerunt, quorum praecipuos recenset celeb.Dn. Gottlr. Olearius , Lipsiensis Academia: decus , in diss. dePhilosophis Exosis §. 32. Quo pertingt Gabr. Naudaeus in Apolo-gia pro Magia; accusatis p. 175. Ambros. Rhodius de transmigra-tione animarum Pythagorica Hafn. iSz8. in 8. & VvhitelocieusBnlstvodus Angliis in Conatu Physico Angi, edito de eo , quo-modo Pythagoise doctrina de metempsychosi defendi postit .Lond. 1692. in 8. Ilie vero sibi persuadet, Pythagora; demigra-tione animarum in alios homines sententiam de anima vegetati-va & sensitiva intelligendam esse, alteram vero illam in anima-lia eo tantum consilio confictam esse , ut a vitiis deterrerenturhomines . In diversum non abit Claudius Delie ordinis Domi-nicanorum socius, qui in libro Anglicano de Antiquitatibus Sta-tus Monastici üb. I V. Part. I. cap. 1. arbitratur Metempsyehosinillam Pythagoricam eo tantum spectasse , ut discipuli a victusdeliciis eo facilius abduci possent : quam in rem aliorum sibiconsentientium testimonia adducit. At enim cum opinio ha<c velexigua vel nulla veri specie se commendet, facile assentior illis,qui cum Pagan. Gaudentio in Exercit. de transmigratione ani-marum Pythagorica Pisis 1641. edita, dogma hoc eo, quem ver-ba prai se ferunt, sensu accipiendum putent. Nec audiendus vi-detur Jo. Lapi. Crispus, qui p. 445. seq. de Philosophis cautelegendis dogma hoc Pythagorie falso tribui opinatur, cum ejusexemplo tot alii Philosoph! , imo integra: gentes hoc placitumassensione sua comprobari 111 : de quibus videri potest elegantissi-Hia Jo. Schmidii Exercit. Theologica de multiplici animarum re-ditu in corpora Lips. 1699. edita, & opposita ejusdem sententiaepatrono recentiori Er. Mere, ab Heimont in quaest. 2®o. de revo-lutione animarum , quam etiam defendere videtur Auctor Obs.

P H U M £ N A.

permisceantur inter se cubi , cubocubum gi-gnunt . Hinc universi numeri , ex quibus resquae sunt proseminantur , /cptem comperiun-tur , numerus, unitas, dynamis, cubus, dyna-modynamis, dynamocubus, cubocubus.

Docuit hic quoque animae b immortalitatem, fo& c demigrationem in corpora alia . Adeoque cse suisse Tallidem quidem ante Trojana dixittempora , in illis vero Euphorbum , post illaHermotimum Samium , deinde Pyrrhum De-lium , quintum ordine Pythagoram. d Diodo- J

ras autem Eretriensis & e Aristoxenus Musi- e

cus ad f Zaratam Chaldxum accessisse pythago- fram commemorant; hunc vero exposuisse istud? duas rebus a primordio causas esse , patrem ^videlicet & matrem: ,& patrem quidem lucem, ‘matrem vero caliginem: lucis autem esse partescalidum, siccum , leve, velox 5 caliginis verofrigidum , humidum , grave , tardum : sed exhis omnibus adeoque ex h muliere ac viro con-.stare mundum, Mundum autem esse naturam &musicam harmoniam . Ideo Solem facere cir-cuitum certa harmonia limitatum. Sed de re-bus generatis e terra & mundo talia serunt di-cere

XIII. Tom. V. Obs. Hallens. p. 423. Jiuisei nominatim, quod mi-randum est , non alieni suerunt ab illa opinione : Vid. PauliSleuogti diff. de Metempsychosi Judaeorum Jen. 1651. Pet. Pi-chius in stultis doctrinis Hebrteorum Rom. 1625. & 1Ä40. editis,inter quas hanc, de qua agitur, opinionem speciatim commemo-rat & confutat : Humfr. item Hody in tract. Angi, allegato pag.

78. 87. Addisonius in lib. Anglic. de prtefenti Statu Judreotumin Barbaria, & denique Seldenus de successione Pontificum pag.

III. seq. Pharisais nominatim eam tribuit Jofephus lib. II. B.lud. c. 7. & Antiquit. XVIII. 2. quam Ci. Hody 1 . c. demum postservatoris nostri tempora obtinuisse p. 82. putat, dissentientibusrecte Munftero , Maldonato , Drusio & Grotio, qui eam anteChristi tempora jam receptam fuisse censent . Vid. Grotius ad'Matth. XVI. 14. Montactttius p. 2Ä0. Apparat. & Abr. ScultetiExercit. Evangei. 1 . 2. c. 24. Dogma hoc confutavit B. Balth.Bebelius singulari Exercit. Argent. 1673. & Thomalius Orat. XX.FFolfius .

d Diodorus. ) De hoc & aliis hujus nominis vide Meurs. adChaicid. pa§. 20. seq. & D. Fabric. Bibi. Gr. lib. II. pag. 643.FFolfius. F ^

e Aristoxenus, ) De hoc videndi Marcus Meibomius in scri-ptoribus Musicis, Vossius üb. I. de Histor. Gr. c. IX. Meurs. inproleg. ad Aristoxenum , & i 11 Bibi. Gr. pag. 1262. itemque Fabri-cius lib. cit. p. Ä39. & Menag. ad Laert. p. Si. b. Locus Aristoxeniprocul dubio exstitit in vita Pythagorae ab eo descripta, de quaMenag. ad Laert. p. 67. FFolfius.

f Zaratam . ) Ab hoc igitur forte hausit , quod a Chaldansalias accepisse dicitur. Vide S.hcfferum de Philosoph. Ital. p. 14.

& 18. Huetio Judice Zaratas vel Zaratus ille non distinguendusest ab Ezechiele Propheta, Dem. Evang. Propos. IV. p. 438. seq.quoniam Zaratus idem sit, ,qui Zoroastres, Zoroastres vero nonalius quam Ezechiel : quod argumentum quin longe petitumplurimis videatur , vix equidem dubito . Clem. Alex. üb. I.

Strom. pag. 304. itidem negat Zaratum f. Nazararum Assyri-cum esse Ezechieiem , licet alios ita statuere moneat . FFol-fius .

g Duas Scc. ) Videtur igitur Zaratas duo statuisse cum aliisPhilosophis rerum principia conterna , bonum alterum , al-terum malum, cum lucis appellatio a Philosophis huius scnten.tisE aileclis passim principio bono, tenebrarum vero nomen prin-cipio malo tribuatur. FFolfius.

h Muliere. ) Ea fuit plurimorum veterum sententia: hince-nim ortus est Deus Hermetis & Orphei äpptvoSitXvs , ( ■‘■‘rrbethelis hoc. e. mafiulus-femina. ) cujus versus quosdam huc per-tinentes affert Proclus in Timatim : Jupiter est masculus, Jupi-ter immortalis est Nympha. Orphica saepe quoque Deum appel-lant purrpo7TtiTOpa, ( Matri-patrem ) quo nomine alias hyaenaa Phile vocata est, cujus vocis sensum evolverunt Intt. ad Bar-nabae epistolam §. 10. n. 32. T. I. PP. Apostol. Orphicam il-lam appellationem Damascius de principiis ita interpretatus est :apcTtvd^llXco ipsum supposuit ad indicandam substantiam om-nium generatricem . Clemens vero Alexandr. generationem nonexiftentium per eam putat indicari. Conf. Cudworthi SystemaIntellect. p. 303. seq. & Casaub. ad Baron. Annales Exerc. I.«•.XVIII, p. 73. Sic in Hermetis Asclepio hsec legimus verba;

Hic igitur , qui solus est omnia , utriufque fixus fcecunditateplenijstmus fimper voluntatis fine prxgnans parit fimpsr , quic-quid voluerit procreare : quae verba priorem explicationem vi-dentur confirmare. Hoc Hermetis locoCudwortnus p. 332. lib.cit. innixus originem hujus loquendi rationis /Egyptiis deberiputat, at Casaubonus I. c. Platonicorum speculationibus annu-merat. Hinc ipse quoque Synesius tu femen omnium , radix &ramus , natura in intelleEiualihus , masculus & femina . Casau-boni judicio huc referendi sunt JEones Valentinianorum ( ma-sculi-