XXX PROFATI 1 o,

eum Origenes appellaverit. Ad id etiam illum perpulit praebita aMarcione occasio pestifero haeretico , qui allegorias a scripturae sa-crae expositionibus penitus excludebat . Ejus oppugnandi studio incontraria omnia abiit Origenes allegoriisque consulto indulsit . Ne-que etiam tacenda est illa quX Origenis aetate erat, necessariorumad literae elucidationem auxiliorum inopia . Hinc quaedam necessita-tis species Christianos urgebat , ut mysticos qui facile excogitantur ,sensus literae saepius obscurae substituerent . Hujus rei mille argumen-ta praebebit Origenes . Quoties tantillum explicatu difficilis est lite-ra, toties fere illam clamat falsam , absurdam, impossibilem, optio-nemque dat auditoribus suis ut vel fidei scriptura: abrenuncient , velillam allegorice exponant . Illa tamen loca unde sic ratiocinandi an-sam arripit , ita plerumque explicatu facilia sunt , ut mirari subeatquomodo in anagogicis sensibus qui nunc a subjecto argumento pror-sus alieni videntur , introspiciendis tam acutum cerneret , & aliundeprorsus caecutiret , ubi dispellenda erat aliqua literae obscuritas, quaenullam hodie vel mediocribus ingeniis molestiam facessit . Deniqueilla qua in operum suorum elucubratione ferebatur, rapiditas, iis re-bus tractandis quae magnam disquisitionem & diuturnam meditatio-nem requirunt , eum penitus imparem reddebat . Cum septem &amplius notarios diurno nocturnoque labore distineret, paratam fem-per habere debuit materiam , quam tot operis distribueret . Meliusergo m allegonca quam m literali scripturarum expolitione remsuam sibi facere videbatur, quippe cui fecunda imaginandi vis my-sticos sensus femper ad arbitrium offerebat. E contrario taedium acfastidium ei pariebat vel minima literae difficultas, cumque temporesuo uti pro arbitrio ei non liceret , illis fere erat similis operariisqui opus aliquod faciendum [redimunt , & pra: nimia qua operi in-cumbunt celeritate, fere nihil boni agere reperiuntur.

VIII. Allegoriis nimis indulsifse Origemm patres clamant , inquit Hue-tius Origenian. lib. 2. quassi. 13. & sape hißoricum sensum proculcandumac contemnendum docet , latente eodem doctissimo Prassule, qui & istudprobat iisdem quibus nos antea usi fumus, illius testimoniis. Quiinde non sperasset fore , ut sententiam in Origenem ferret ? Eumtamen hoc nomine defendit , quod accuratius /cripta ejus evolventi mul-ta occurrant , in quibus suam Utera dignitatem servat , (ss cie ea aqua acreSJa scribit : hißoricum in aliquihus admittens sensum , allegoricum in pluri-bus , in multis utrumque . Quamam sit hujus defensionis vis non per-sentiscere me fateor. Quid ergo,, propterea quod 1 i teram ubique fal-sam , ubique a ratione alienam , ubique Deo indignam esse non do-cuit , id quod ait 1 i teram his vitiis in maxima locorum suorumparte laborare, reprehensioni non erit obnoxium ? Si vero ejusmo-di enunciatum , licet restrictum , ulla nequit ratione defendi A fal-sissimum est, jure adversus Origenem insurrexerunt patres. Ad ipsam

Ori-