Rom, 7.13.
Ce *es.2j.$,
Joan.S. 56.
a
Luc. i2, 4 j >
In Genesim H
idescendere ad terras , & unant ovem quae pe-rierat quaerere , inventamque & humeris reve-ctam , ad supernum perfectionis ovile revoca-re . Sed quid mihi prodest si femen Abraha?qui est Christus, hereditate possideat civitatesadversariorum , & meam civitatem non posli-deat ? si in mea civitate, hoc est , M animamea, que est civitas Regis magni , neque le-ges ejus, neque instituta ferventur? Quid mihiprodest quod universum mundum subjecit , &adversariorum civitates possidet , si non & mme adversarios suos vincat, si non destruat le-gem, quae est in membris meis repugnans legimentis meae , & captivum me ducit in legepeccati ? Sic ergo unusquisque nostrum satis a-gat , ut & in sua anima , & in suo corporevincat Christus adversarios suos , & subjicienseos ac triumphans etiam suae anime posside atcivitatem. Hoc enim modo de parte ejus effi-cimur , de parte meliore que est sicut stellecaeli in claritate , ut & nos benedictionem A-hrahe capere possimus , per Christum Domi-num nostrum , cui est honor & gloria in se-cula saeculorum. Arnen,
H O M I L 1 A N-
1v Rebecca, cum exisset ad aquam hauriendam,& occurrisset ei puer ^ibrah *.
TSaac ( inquit scriptura ) crescebat , & con-X sortabatur, id est, gaudium crelcebat Abra-h» respicienti non ad ea que videntur , sedque non videntur. Non enim gaudebat de prae-sentibus Abraham , neque de divitiis mundi ,& actibus saeculi. Sed vis audire Abraham un-de gauderet ? Audi Dominum ad Judaeos di-centem : librabam pater ve fler desideravit , ut vi-deret diem meum , & vidit , & gavisus efl - Perlioc ergo crelcebat isaac , per quod Abrahar vi-sio illa qua videbat Christi diem & spes que inIpso est, gaudia cumulabat. Atque utinam effi-ceremini etiam vos isaac & essetis gaudium ma-tris vestre Ecclesiae. Sed vereor ne adhuc in tri-stitia & gemitu Ecclesia filios pariat. At non estei tristitia & gemitus, a cum vos non conveni-tis ad audiendum Dei verbum, & vix festis die-bus ad Ecclfsiam proceditis, & hoc non tam de-siderio verbi, quam studio folemnitatis, & pu-blice quodammodo remissionis obtentu ? Quidigitur ego faciam, cui dispensatio verbi creditaest? Qui licet inutilis servus sim, accepi tamena Domino distribuendam familiae dominicae triti-ci mensuram. Sed vide quid addit sermo Domi-ni, Lnstnbuendam , inquit, in tempore triticimen-furam. Quid ergo faciam ? Ubi vel quando ve-strum tempus inveniam ? Plurimum ex hoc ,imo pene totum tempus mundanis occupationi-bus teritis in foro, aliud in negotiatione consu-mitis : alius agro, alius litibus vacat, & ad au-diendum Dei verbum nemo , aut pauci admo-dum vacant . Sed quid vos de occupationibusculpo? Quid de absentibus conqueror? Praesen-tes etiam & in Ecclesia positi non estis intenti ,sed communes ex usu fabulas teritis, verbo Deivel lectionibus divinis terga convertitis. Vereorne & vobis dicatur a Domino illud , quod per
OMILIA IX. & X. 53
prophetam dictum est : Converterunt ad me dor- jerem.iS.fa, & non facies suas. Quid igitur ego faciam , 17,cui ministerium verbi Dei creditum est. Que le-guntur mystica sunt, in allegöricis exponendasunt sacramentis . Possumne surdis , & aversisauribus ingerere margaritas verbi Dei ? Nonita egit Apostolus. Vide enim quid dicit: O«/ ,
legern , inquit, Legitis , legem non auditis. .Aora- -ham enim duos filios habuit , & cetera , quibusaddit: j Qua sunt allegorica. Numquidsacramen-ta legis eis aperuit, qui neque audiunt, nequelegunt legem ? Sed legem legentibus dicebat :
Legem non audifiis, Quomodo ergo potero my-steria legis , 8c allegorias , quas ab Apostoloedocti fumus, aperire & prodere his , quibus& auditio, & lectio legis, incognita est? As-perior fortasie vobis videor , sed non possumlinire parietem lapsantem . Timeo enim illudquod scriptum est : Topulus meus j qui beatifi- Esai.s- 1Z -eant vos , seducunt vos , & semitas pedum ve- f!)sirorum conturbant , tanquam filios meos charis-simos moneo . Miror si nondum vobis inno-tuit via Christi : si ne hoc quidem audistis > -yiattq.j J.quod non esi lata & spatiosa, sed arcta Sc an-gusta via est quae ducit 'ad vitam . Et vos ei-go intrate per angustam ponam : relinquite pe-reuntibus latitudinem. TApx pracejpt , dies au- Pom.j3.l1,tem appropinquavit , ut filii lucis ambulate. Tem-pus breve est , superest ut & qui habent uxores ,tanquam non habentes sint , & qui utuntur hocmundo, tanquam non utantur. Sine intermissio-ne orandum Apostolus precipit. Vos qui ad *-EAFi 5orationes non convenitis, quomodo impletis si- * 7 ’ne intermissione, quod semper omittitis ? Sed& Dominus praecipit , Vigilate & orate ne in- Marc.14.3Stretis in tentationem. Quod si illi vigilantes Scorantes , & semper verbo Dei adherentes, ten-tationem tamen nequaquam effugerunt , quidfaciunt hi qui diebus tantum folemnibus ad Ec-clesiam conveniunt ? Si justus vix salvus fiet ,peccator & impius ubi parebunt ? Piget me di- l ’ •
cere aliquid ex his que lecta sunt . Nam &
Apostolus dicit de hujuscemodi sermonibus,quia ininterpretabiles sunt ad dicendum : quoniamvos , inquit , imbecilles facti estis ad audien-dum .
2. Videamus tamen hoc quöd nobis modorecitatum est. Rebecca, inquit, veniebat cum fi-liabus civitatis haurire aquam de puteo . Rebec- ^ 4 ‘ 5 '
c a quotidie veniebat ad puteos , quotidie hau-riebat aquam. Et quia quotidie vacabat ad pu-teos , idcirco inveniri potuit a puero Abrabam,
& jn matrimonium sociari Isaac • H$c fabulasputatis esse, & historias narrare in scripturisSpiritum sanctum? Animarum est ista eruditio,
& spiritalis doctrina, que te instituit , & do-cet quotidie venire ad puteos scripturarum ,ad aquas Spiritus sancti, & haurire semper acplenum vas domum referre , sicut faciebat &säncta Rebecca, que non aliter jungi potuissettanto patriarchae Isaac , qui ex repromissionenatus est, nisi hauriendo aquas : & in tantumhauriendo , ut non solum potare posset eos jqui domi sunt, sed& puerumAhrahe: & nontantum puerum, sed & eo usque abundaret a-quis, quas hauriebat de puteis, ut & camelosposset adaquare, usquequo cessarent , inquit , hi- Gen.14.ij.hentes. Mysteria sunt cuncta quae scripta sunt:
vult
a Cum vos non convenitis &c.} citat hunc locum Jonas Aurelian. lib. 1. de Instit. latc.cap. xi.