3s-

O'

O'

ei

,e*

2.

)-

i-

a

i*

3 .

In Numeros Ho milia XIV. 242

ctantes quid respondeat Balaam , de quo per-suasum habebant quod dignus divinis colloquiishaberetur . Vide nunc quomodo lapientia Deivas istud ad ceptumeliam prsparatum profice-re fecit ad utilitatem non solum gentis unius,scd pene totius mundi : & huic cui solebantvideri daemones, videtur Deus, prohibens ma-li operis iter . Stupescit Balaam , & miraturprohibentis auctoritatem . Non enim solebatmalum daemonibus displicere . Sed iterum re-mittit legatos , dicens , non se poste iäcere ,nisi verbum quod Deus dederit in os ejus. Re-deunt rursus legati , iterum requirit , iterummolestus est , & iterum cupit audire . Non^ enim facile cupidus mercedibus caret. Quid er-

rr. go audit secundo a Deo ? Si vocare, inquit ,venerunt homines isti, surge , & vade cum eis .In quo voluntati quidem cupiditatis ejus ceditp. Deus, ut compleatur illud , quod scriptum est:

j Dimisit eos in desideria cordis eorum, ibunt in vo-luntatibus suis: scd tamen consilium divinae di-lpensationis expletur . Dicitur enim ad eum :"n.rr.ro, y er y um quodcumque dedero in ore tuo, hoc loque-ris . Si dignus suisset Balaam , verbum suumDeus non in ore ejus, sed in corde posuisset.Nunc autem quoniam in corde ejus desideriummercedis erat , & cupiditas pecunia- , verbumDei non in corde , sed in ore ejus ponitur .Agebatur enim psira & magna dispensatione ,ut quoniatq Prophetarum verba , quae intraaulam contihebantur Israeliticam, ad gentes per-Prophetia ven j re non poterant, per Balaam cui fides abSenubus universis gentibus habebatur , innotescerent et-iam nationibus secreta de Christo mysteria , &thescurum magnum proferret ad gentes , nontam corde & sensu, quam ore & sermone por-tatum . Sed ne per singula immoremur , nonenim temporis est cuncta dissolvi, ascensa asi-na sua Balaam ibat per viam; occurrit ei An-gelus, ille sine dubio, qui aderat filiis Tfrxel.Aperit os asin*, ut arguatur per eam Balaam,& muti pecudis vocibus confutetur is, qui di-vinus videbatur & sapiens.

4. Verum post hsec conveniens jam videtur ,a aliqua etiam de allegoria contingere. a Balaamhic, qui interpretatur populus vanus, videturmihi personam habere Scribarum & Phari soo-B rum Judaici populi- b Balachvero, qui exclu-sio vel devoratio interpretatur, & ipsc perso-nal» 7 habere intelligendus est unius alicujus lpi-rituum mundi hujus contrarise potestatis, qua:excludere & devorare cupiat Israel, non eumqui secundum carnem est, sed eum qui secundumspiritum . Volens ergo potestas ista contraria de-leri & penitus extingui spiritalem Israel, nonaliis utitur ministris, nisi Pontificibus & Scribisae Phariseis: ipsos invitat, ipsis mercedem pro-mittit & praemia. Illi vero, sicut iste Balaam, facit , simulant se cuncta ad Deum referre &

zelo, Dei agere . Dicunt enim : Scrutare feri-is, ptqras, & "vide quia Propheta a Galilaea non

' sorgit. Et iterum dicunt: 7 Jp s k&em habemus ,

& fecundum legem debet movi , quia filium Deise fecit - Per q ua » singula videntur quidem Scri-bae & Pharisei zelum Dei habere, scd simula-tum. Asina vero, eu i sedebat Balaam,-quoniamp s*3j.7. scriptura dicit: Homines & jumenta salvos fa -Tom. II.

a Balaam qui interpretator populus vanus. ) Forte a bbzconfudit, miscuit & vy populus ve! a »-"> & OZt ?°P Uleis , id est, populus nullus. pd.icu.cr etiam interpreta

cies Domine , ea pars credentium potest intelli«gi , quae sive pro stultitia , sive pro innocen-tia, animalibus comparatur. Sic enim & Apo-stolus dicit : Videte autem vocationem veflram i.Cor.i,i 6 ’fratres, quia non multi inter vos sapientes , non a 7 .multi potentes, non multi nobiles, sed q U<S stultasunt mundi elegit Deus , ut confundat sapientes .

Isti ergo tales , sicut Evangelica quae in para-bolis agebantur, gesta designant, ab istis pefli-mis dominis Scribis ac Phariseis subjecti quo-dammodo tenebantur & vincti, scd a Dominosolvuntur, non quidem per ipsum Dominum,sed per discipulos ejus. Dicit enim ipsc ad di-scipulos: Ite in vicum , qui est contra vos : & Matt, i r.i.invenietis asinam alligatam, & pullum ejus, sol-ventes adducite . Sicut ergo in Evangelio nonipsc Dominus , scd discipuli solvunt asinam :ita & hic non ab eo ipso, scd ab Angelo ape-ritur os asina : & sicut in Evangeliis qui nonvident arguunt videntes: ita & hic, qui mutierant, arguunt loquentes. Et hoc est est, quodDominus dicebat: Täter, gratias ago tibi, quo- . u-niam abscondisti hcec sapientibus, & prudentibus , }

& revelasti ea parvulis . Scriba autem <& Pha-risei erant qui sedebant super asinam hanc, &tenebant eam vinctam. Ipso er »° irascitur An-gelus , & nisi quodam futurorum prospectu ,illos quidem peremisset , asinam autem servas-sct, qua vidit , & reverita est eum qui venitin vineam, & stat inter vineas. Compressit ta-men pedes sedentis super sc in maceriam : &ideo sorte non potest ambulare ille ejus sessorantiquus, nec venire ad eum, qui dicit: Veni- lbtd ' l8 *te ad me omnes qui laboratis , cV onerati estis :

Asina tamen venit, adducta a discipulis, cuitunc sedebat Balaam mercedis cupidus, nunc eifedet Jesos- N eC mireris si eum quem diximusf cri l, a risai , & doctorum populi formam tene-re videas prophetantem de Christo . Hoc enimlegimus fecisse & Caipham , qui dixit : Expe-Joan.it .dit vobis, ut unus homo pereat pro omni populo.

Sed hoc, inquit, qui erat pontifex anni illiusprophetavit. Prophetat ergo & Balaam de Chri-sto : & ideo nemo extollatur etiamsi prophe-tet, etiamsi prasscientiam mereatur : scd redeatad Apostoli dictum , quo ad ista respiciens ,ait : Sive prophetice abolebuntur , sive linguce ces- i.Cor. 13.8.sabunt , sive scientia destruetur . Et quid est er-go quod permanet? Fides , inquit, spes, & cha- lbid.il .1$,ritas: major autem horum , charitas. Et sola ,inquit, charitas est, qua: nunquam excidit . Ideosuper prophetiam , super scientiam , super fi-dem, sdper ipfom etiam martyrium ( ut Pau-lus docet ) charitas habenda est, & charitas ex-colenda: quia & Deus charitas est , & Christus , 3silius ejus charitas est, qui nobis perfectionem 4 ’charitatis donare dignetur. Ipsi gloria, & im-perium in secula seculorum. Arnen.

- . *

Hh z HO-

tuk Philo lib. !de confufione linguarum pag. 1-8.

b B stach vero qui exclusio vel devoratio interpretatus .) For-te a exinanivit, exclusit.