8

vn Tryazvin yisc. 271ST014dauiot etiam Piinius exiret in manus hominũ. hoc operę tuo nomini dedicare uiſum eſt.Swo quantũ debeam bſii nio fratri tuo Turzoni, quondam præſuli Vratislame tam& ſplendidis xenijs,& amantiſsimis literis ad amici/hoe ære alieno nõ liberat mors creditotis. Memotiæ petſoluendũ-.h in germani locum, iam ſemel atq; iterum laceſ/Præſul,ci eavennee2 venar. Sabindeputato, quæ adeo nõ

dis leſus. Baldex. Anno ab orbe redempto u. p. Xxv. ſexto Ildus Feb-ae- cC. AINIVYS SRcILIYS MARcO SVvO 6.

eſt mihi quòd tam diligẽter libros auunculi mei lectitas, ut habere oꝛẽs uelis, quæ-— nõ iniucũda cognitio. De taculatione equeſtri unus. Hunc cũ præfe-orake fer, pari ingenio curaq; cõpoſuit. Deæuita Q. Pomponij Secũdi duo, à quo ſinguhariter amatus, hoc memorię umici quaſi debitũ munus exoluit. Bellorũ Germanixg uiginti.qui/— Germanis geſaimus hella collegic. Inchoauit cũ in Germania militaret, ſom-Adſtitit enim ei quieſcẽti Druſi Neronis effigies, qui Germaniæ latiſsime uictoribiperiſt. Cõmendabat memoriam ſuam, orabatq́; ut ſe ab iniuria obliuionis aſſereret. Studioſitres/im ſex uolumina propter amplitudinẽ diuiſi, quibus oratorẽ ab incunabulis inſtituit& per/ficit. Dubij— ſub Nerone nouiſsimis annis, cu ome ſtudiorũ genus pauloliberius& erectius, periculoſum ſeruitus feciſſet. A fine Aufidij Baſei x x X. Naturg hiſtoriarum X&XVvII. opus diffuſum, eruditij, nec minua—85. ipſa natura. Miraris quòd tot uolu—.,— homo occupatus abſoluerit Magis miraberis, ſi ſcieris illũaliquandtu cauſas actiraſſe, deceſaiſſe anno vI& L. mediũ tempus diſtentũ impeditũc;, quà offfcijs maximis, quà amicitia princip egiſſe. Sed erat acre ingeniũ, incredibile ſtudis, ſumma uigilantia. Lucubrare a uulcanalibus incipiebat, nõ cauſa, ſed ſtudendi ſtatim à nocte multa hyeme uero ab hora ſeptima, uel c tardiſaime, octaua, ſæpe ſexta. Erat ſane ſomni parciſcimi,nonnunquã etſã inter ipſa ſtudia inſtatis,& deſerentis. Ante lucẽ ibat ad Veſpaſianũ lmtorẽ:nami ille quoq; noctibus utehat᷑: inde ad delegatũ ſibi officiũ. Reuerſus domũ, q́d reliquũtemporis. ſtudij re ddebat. Poſt cibũ v—u interdiu leuẽ& facilẽ ueterũ more ſumebat, æſtate, ſi quid ocij, iacebat in ſole, liber legebar, adnotabat excerpebatq;. Nihil enim unqꝙ́; legit, qdnon excerperet. Dicere etiã ſolebat. null eſſe librũ tam malũ, ut nõ aliqua ex parte prodeſſet.Poſt ſolem plerũqʒ frigida lauabar᷑. Deinde guſtabat, dormieba tq́; minim. Mox quaſi alio dieſtudebat in cœnæ tẽpus. Super hanc liber legebat᷑, adnotabat᷑,& quidẽ curſim. Memini quen/dam ex amicis, cum lector quædam pronunciaſſert erã, reuocaſſe,& repeti axsn. N vnauunculum meũ dixiſſe:intellexeras nempe. quũ ille annuiſſet. Cur ergo reuocabas? decẽ am/plius uerſus hac tua interpellatione perdidimus. Tanta erat parſimonia tẽporis. Surgebat æſtate d cœna luce, hyeme intra primã noctis, ſed e⸗ aliqua lege cogente. Hæc inter medios labores, urbisq; fremitũ. In ſeceſſu ſolũ balinei tẽpus ſtudijs eximebat᷑. Cum dico balinei, de interioribus loquot. Nam dum diſtringit᷑ tergiturq;, audiebat aliquid, aut dictabat. In itinere quaſi ſo-lutus cæteris curis, huic uni uacabat. Ad latus notarius cum libro& pugillaribus, cuius manushyeme manicis muniebant᷑/, ut ne cæli quidẽ aſperitas ullũ ſtudijs tẽpus eriperet. Qua ex cauſaRomæ quoq; ſella uehebat᷑. Repeto me correptũ ab eo cum ambularẽ: Potetas, inquit, has ho-ras nõ perdere.Perire em̃ omne tempus arbitrabat᷑, quod ſtudijs nõ impartiret᷑. Hac intentionetot iſta uolumina peregit, electorumq́; cõmentarios C L X mihi reliquit, opiſthographos quidẽ,& minutiſsime ſcriptos:qua ratione multiplicat᷑ hic numerus. Referebat ipſe, potuiſſe ſe cumprocuraret in Hiſpania, uendere hos cõmentarios Largio Licinio cccc milibus nummũm,&tunc aliquanto pauciores erãt. Nõnne uidet᷑ tibi recordanti quantũ legerit, quantũ ſcripſerit,nec in officijs ullis, nec in amicitia principũ fuiſſe? Rurſus cũ audis quid ſtudijs laboris impẽde-rit, nec ſcripſiſſe ſatis, nec legiſſe Quid eh em̃ quod nõ aut illæ occupationes impe dire, aut hæc-inſtatia nõ poſsit efficerer Itaq; ſoleo ridere cũ me quidã ſtudioſum uocãt, qui ſi cõparer illi ſumdeſidioſiſsimus. Ego aũt tantũ, quẽ partim publica, partim amicorũ officia diſtringũt? Quis exiſtis, qui tota uita literis aſsident, collatus illi, nõ quaſi ſomno& inertiæ deditus erubeſcat? Ex-tendi epiſtolã, quãuis hoc ſolũ qd requirebas ſcribere deſtinaſſem, quos ſcilicet libros reliquiſ-cer. CsRdo tamen hęc quoq; tibi nõ minus grata, q́ᷓ; ipſos libros futura, quę te nõ tantũ adlegendos cos, uerumetiã ad ſmilx aliquid elaborandũ poſſunt æmulationis ſtimulis excitare. Vale.A3