c. PLINII AD DIVVNM

ulli fuit uitio deos colere, quoquo modo poſſet. Meæ quidẽ temeritati acceſſit hoc quoq;quocłk leuioris operæ hos tibi dedicaui libellos. Nam nec ingenij ſunt capaces, quod alio4,quin nobis perquàm mediocre erat:nec admittũt exceſſus aut orationes, ſermonesue, autcaſus mirabiles, uel euentus uarios, non alia iucunda dictu, aut legentibus blanda Sterili Vmateria rerum natura, hoc eſt, uita narratur,& hęc ſordidiſſima ſui parte, ut plurimarumrerum aut ruſticis uocabulis aut externis, imò barbaris, etiã cum honoris præfatione po/-nendis.Præterea iter eſt, nõ trita autoribus uia, nec qua peregrinari animus zpetat. Ne-mo apud nos qui idẽ tẽtauerit, nemo apud Græcos qui unus omnia ea tractauerit. Ma⸗ 50gna pars. ſtudiorũ amœnitates quærimus. Quæuero tractata ab alijs dicuntur immẽſæſubtilitatisobſcuris rerum tenebris premuntur. Iam omnia attingenda, quæ Græci asdyXᷣ‿ρπαeε uocant,& tamẽ ignota aut incerta ingenijs facta. Alia uero ita multisprodita, ut in faſtidium ſint adducta. Res ardua, uetuſtis nouitatem dare nouis autorita/tem, obſoletis nitorem, obſcuris lucem⸗ faſtiditis gratiã, dubijs fidem, omnibus uero na-turam,& naturæ ſuæ omnia. Itaq; etiam non alſecutis, uoluiſſe, abunde pulchrum atq;magnificum eſt. Equidem ita ſentio, peculiarem in ſtudijs cauſam eorũ eſſe, qui difficultatibus uictis, utilitatem iuuandi prætulerunt gratiæ placendi: idq́; iam& iu alijs operibusipſe feci.& profiteor mirari me I. Liuium, autorẽ celeberrimum, in hiſtoriarum ſuarum,quas repetic ab origine Vrbis, quodã uolumine ſic orſum: Iam ſibi ſatis gloriæ quæſitũ, bvbo& potuiſſe ſe deſinere, ni animus inquies paſceretur opere Profecto enim populi gẽtiumuictoris,& Romani nominis glorig, non ſuæ compoſuiſſe illa decuit. Maius meritũ eſſer,ore non animi cauſa perſeueraſſe:& hoc populo Romano præſtitiſſe, nõ ſibi.lia rerum dignarum cura,(quoniam ut ait Domitius Piſo, theſauros oportetnbros) ex lectione uoluminũ circiter duùm milium, quorum pauca admodumioſt attingunt propter ſecretum materia, ex exquilitis autoribus centum, incluſimusaſex uoluminibus, adiectis rebus plurimis, quas aut ignorauerãt p:iores, aut poſtgenerat uita. Nec dubitamus multa eſſe quæ& nos præterierint- Homines enim ſu/9 occupati officijs: ſucciſiuisq; temporibus iſta curamus, id eſt, nocturnis, ne quidris putetis ceſſatũ horis. Dies uobis impendimus. Cum ſomno ualetudinem com/ 70mus: uel hoc ſolo præmio contenti, iſta(ut ait M. Varro) muſinamur,ibus horis uiuimus. Profecto enim uĩta uigilia eſt. Quibus de cauſis atq; difficultatipPhus nihil auſo promittere, hoc ipſum tu pręſtas quod ad te ſcribimus. Nec ſducia operishaceſt, ſed indicatura. Multa ualde pretioſa ideo uidẽtur, quia ſunt templis dicata. Nosquidem omnes, patrem, te, fratremq́; diximus opere iuſto, temporum noſtrorum hiſto- 8riam orſi à fine Auſidij Balſi. Vbiſit ea quæres iam pridem peracta ſancitur. Et alio/quin ſtatutum erat hæredi mãdare, ne quid ambitioni dediſſe uita iudicaretur. Proindeoccupãtibus locum faueo& poſteris. quos ſcio nobiſcum decertaturos, ſicut ipſi fecimuscum prioribus. Argumẽtum huius ſtomachi mei habebis, quod in his uoluminibus au/-torum nomina prætexui. Eſt enim benignũ(ut arbitror)& plenum ingenui pudoris,. fa 80teri per quos profeceris, non ut pleriq; ex ijs quos attigi fecerunt. Scito enim conferen/tem me autores, deprehendiſſe à iuratiſſimis& proximis ueteres tranſcriptos ad uerbũ,neq; nominatos, non illa Virgiliana uirtute ut certarent, non Ciceroniana ſimplicitate,qui in libris de Republica, Platonis ſe comitem profitetur: in conſolatione fliæ, Crantominquit, ſequor: item Panætium de officijs, Ouæ uoſamina eius ediſcenda, non mo

.“““

do in manibus habẽda quotidie, noſti. Obnoxij profecto animi,& infelicis ingenij eſt.deprehendi in furto malle quàm mutuum reddere, cum præſertim ſors hiat ex uſura. In/ſcriptionis apud Græcos mira felicitas, unpiop inſcripſere, quod uolebãt intelligi fauum.Alij udxas aᷣαeλeiæs, ut uel lactis gallinacei ſperare poſſis in uolumine hauſtum. IamIa, Muſæ, rαι‿ᷣεινντοαα, yXegiduꝑν Asν, uvaniduop, inſcriptiones propter quas 90uadimonium deſeri poſſit. At cum intraueris, dij deæc;, quaàm nihil in medio inuenies.