115 c. PLINII NATVRALISſed maiora fortunæ. M. Sergio, ut quidem arbitror, nemo quenquam hominũ iure prætulerit: licet pronepos Catilina gratiam nomini derogarit. Secũdo ſtipendio dexterã ma/num perdidit: ſtipẽdijs duobus ter& uicies uulneratus eſt: bb id neutra manu, neutro pede ſatis utilis:uno tantũ ſeruo plurimis poſtea ſtipendtjs debilis miles. Bisab Annibalecaptus(neq; enim cũ quolibet hoſte res fuit)bis uinculorũ elus profugus. xx. mẽſibus nullo non die in catenis aut cõpedibus cuſtoditus. Siniſtra manu ſola quater pugnauit, duobus equis inſidente eo ſuffoſsis. Dexterã ſibi ferreã fecit, eac; religata præſiatus, Cremo-nam obſidione exemit, Placentiam tutatus eſt: duodena caſtra hoſtium in Gallia cepit:quæ omnia ex oratione eius apparent, habita cũ in prætura ſacris arceretur à collegis utdebilis. Quos hic coronatũ aceruos conſtructurus hoſte mu tato? Etenim plurimũ refert, loin quæ cuiuſq; uirtus tempora inciderit. Quas Trebia Ticinusq; aut Traſymenus ciuicasdedere: Quæ Cannis corona meritacunde fugiſle, uirtutis ſummũ opus fuit.Cæteri pro/fecto uictores hominum fuere, Sergius uicit etiam fortunam.

De ingenijs ſiue laudibus quorundam ab ingenijs. Cap. xXXIXLI gloriæ quis poſsit agere delectũ,per tot diſciplinarum genera,& tantã re/tum operumqʒ uarietatẽ: niſi forte Homero uate Græco, nullum feſiciorẽ extitiſſe conuenit, ſiue operis fortuna, ſiue materia æſtimetur. Itaq; Alexander Magnusſetenim inſi-nibus iudicijs optime citracʒ; inuidiam tam ſuperba cẽſura peragetur)inter ſpolia Darijberlarc regis unguentorum ſcrinio capto, quod erat auro gẽmisq́ʒ ac margaritis precio/

ſum, uarios eius uſus amicis demonſtrantibus(quando tædebat unguenti bellatorẽ& mi 20litia ſordidum)imò Hercule, inquit, librorum Homeri cuſtodiæ detur: ut precioſiſsimumhumani animi opus, quàm maxime diuiti opere ſeruaretur. Idem Pindari uatis familia:penatibusqʒ iuſsit parci,cũ Thebas caperet. Ariſtotelis philoſophi patriã cõdidit: tãtę q;rerum claritati,tam benignũ teſtimonium miſcuit. Archilochi S interfectores Apol/lo arguit Delphis. Sophoclem tragici cothurni principem defunctum ſepeliri Liber pa-ter iulsit, obſidentibus mœnia Lacedæmonijs: Lyſandro eorum rege in quiete ſepius admonito,ut pateretur humari delicias ſuas Requiſiuit rex quis ſupremum diem Athenisobijſlet: nec difficulter ex ijs quæ deus ſignificaſſet, intellexit: pacemc; funeri dedit.

De Platone. Ennio, Virgilio, M. Varrone,& M. Cicerone. Cap. XXX

Latoni ſapientiæ antiſtiti Dionyſius tyrannus; alis ſæuitig ſuperbięq; natus, uitta⸗ 30

P tam nauem miſit obuiã: ipſe quadtigis albis egredientem in litore excepit. Viginti talentis unam orationem Hocrates uendidit. Xeſchines Athenienſis ſummus orator, cũ ac-cuſationem qua fuerat uſus, Rhodi legiſſet, legit& defenſionẽ Demoſthenis, ob quã inillud depulſus fuerat exiliũ: mirãtibusq́;, tũ magis fuiſſe miraturos dixit, ſi pſum orantẽaudiuiſſent:in calamitate teſtis ingens factus inimici. Thucydidem imperatorem Athe/nienſes in exilium ee conditorem reuocauere, eloquentiam mirati, cuius uittu-tem damnauerant. Magnum& Menandro in comico ſocco teſtimonium regum Aegy/pti& Macedoniæ cõtigit, claſſe& per legatos petito: maius ex ipſo, regiæ fottunæ prela/ta literarurn cõſcientia Perhibuere& Romani proceres etiã exteris teſtimonia. Cn. Pom/peius confecto Mithridatico bello, intraturus Poſidonij fapientiæ profeſsione clari do/ 40mũ, fores percuti de more àlictore uetuit:& faſces lictorios ianuę ſubmiſit is, cui ſe oriensoccidensq; ſubmiſerat. Cato Cenſorius‚in illa nobili trium ſapientiæ procerũ ab Athenislegatione, audito Carneade, quaàmprimum legatos eos cenſuit dimittendos: quoniam il-lo uiro argumentante, quid ueri eſſet haud facile diſcerni poſſet. Quanta morum com/mutatio? Ille ſemper alioquin uniuerſos ex Italia pellẽedos cenſuit Græcos: at proneposeius Vticenſis Cato, unum ex tribunatu militum philoſophum, alterum ex Cypria le/gatione depottauir. Eandemc&; linguam ex duobus Catonibus, in illo abieciſſe, in hocimportaſſe, memorabile eſt. Sed& noſtrorum gloriam percenſeamus. Prior Africa-nus QEnnij ſtatuam ſepulchro ſuo imponi iuſsit: clarumq́; illud nomen, imò uero ſpo-

lium