HIS T. ANNOTATIONES—Cap. LvlI. Damæ manſueſcunt raro, cum feræ iure dici non poſſint.) Cum Plinius hicperquam elegantem tranſitionem faciat ad reliqua animãtia, ut uidere licet in manuſcriptis,hoc modo: Hi(nempe lepores) manſueſcunt raro, cum feri dici iure non poſſint. Complurananq; ſunt nec placida nec fera&c. demiror quibus intemperijs agitatus deprauator lectio-nem mutãdam putarit, ac damas hic inſerendas, quãuis iam ante in alio genere recẽſitas, nechic ullo modo quadrantes.Et quaſi hoc parum eſſet, titulum quoq; quem Plinius fecit De ſe-miferis, ipſe uertit De damis, Sic nobis hic uere literarius porcus bonos autores caſtigat, Ettalia diſſimulanter tranſilit Hermolaus, dum Ariſtotelem, dum Theophraſtũ, dum id genusalios conſulit, dum Ro. editionem cum Veneta confert, non paucis locis utranq; ex æquo uitiatam, ſecurus interim quid in ipſis Plinianis habeatur archetypis, quod tamẽ in primis cu-randum erat.quod non illius inſectandi cauſa dictum accipi uelim, cui perpauci in literis cõ-ferri poſſunt, præferri fortaſſis nemo: ſed ut appareat, hanc uiam ſuccurrendi ueterum monumentis, quam nos ingredimur, eſſe longe certiſſimã, ſi modo uiri docti negociũ id qua par eſtcura ac religiõe tractandũ ſuſcipere non grauẽtur. Cap. LvII Quos cẽſorię legis prin-ceps, Q. Scaurus& M. in cõſulatu non alio modo cœnis ademere q́; cõchylia.) Vbi nam le-ituùr iſtuc conſulum parv imò ubi Q.Scaurus? deinde ubi ſic loquuntur latini ſcriptores, Q.Scaurus& M.& non potius, Q& M. Scauri? Fatendum eſt& hic corruptam eſſe lectionem.Integra ſic habet:quos cenſoriæ leges, princepsq; M. Scaurus in confulatu: hoc eſt cenſores,& ante eos Scaurus cõſul, ccœ. ad. Sic enim dictum eſt hic princeps, quomodo apud Poetam:Princeps ærata Tarchon ſecat æquora prora, id eſt, primus. Librarij ferè non aliter ſcribe-bant que coniunctionem quam primæ literæ puncto poſtpoſito. id lector imperitus præno-men putauit:unde deprauandi occaſio. 1e.““; Cap. VIIIfElphinus non tantum hominis amicum animal, uerũ& muſica arte mulcetur ſympho-niæ cantu.) Rectius: non homini tantum aꝗmicum animal uerum& muſicæ arti, m. ſ.c.Ex hominum manibus ueſcens, ferensq́; ſe tractandũ.) Lege, præbensq́; ſe tractandũ. Pau-lo poſt Amphilochi ſcribendum, non Amphilochij, ãςαᷣ:αςνοunt autem in Epiro.Cap.x. Et cooperta terra, ac pauita corpore.) Melius, acpauira pectore. Cap. Xlr.Ipſis in ſomno mugitus, unde nomen uituli accipiunt. Tenenrt diſciplinãm.) Lege& diſtingue:unde nomen uituli.Accipiunt tamen diſciplinãdã. Cap. xv. Silurus graſſatur irbi-cunqʒ eſt omne animal appetens, equos innatãtes ſæpe demergens, præcipue in Mcœæno Ger-maniæ amne prope Lisboũ& in Danubio. Mari extrahit᷑ porculo marino ſimillimus.) Hocloco nominatim recenſentur piſces magnitudine inſignes, non marini, ſed fluuiorum, Nili,Rheni, Padi, Danubij, Boriſthenis, Gangis. horum medio catalogo non ſatis apte inſeriturmarinus quidam piſcis innominatus. ſequenda igitur antiquorum codicũ lectio, ut poſt Liſ-boum nouæ orationis initium faciamus. Et in Danubio mario extrahitur, porculo marino ſimillimus.Is uulgo Italorum etiam nunc ſemilatino nomine moro appellatur, ob ſalſamentaillis notus, guſtu aſpectuq́; porcinam ſalitam nonnihil referentia, Germanis Huſio dictus,quaſi es, ſicut mario uᷣeες Cap. xvr. Sunt& piſcibus præſtita in hac parteauguria.) Noſtri codices melius:Sunt& in hac parte naturæ auguria, ſunt piſcibus præſcita.Cap. XVII. Inde aduectos Tib. Claudio principe Optatus Elipertius præf. claſſis, in-ter Oſtienſem& Campaniæ oram ſparſos diſſeminauit.) Lego: Optatus é libertis, ſcilicetipſius principis.notum eſt autem ex Tranquillo& Tacito quanta fuerint potentia libertiCæſarum. Cap.xvIII. His aquam acceptam ore remittunt.) Quiſquis hic ordinemmutauit, fecit ſermonem aiιμ‿εεοαꝙ, Vetus ordo eſt hic: his aquam emittunt, acceptam ore.Cap.xIx. Miratur Arcadia ſuum exocœtum.) Deeſt coniunctio&. Commemora-to enim Verbani& Larij piſcium miraculo, ſubijcit, Miratur& Arcadia. Nam ſtagna&amnes tranſeunt. Pleriſque euidens ratio eſt.) Scribendum coniunctim: Nam in ſtagna& a-mnes tranſeundi pleriſque euidens ratio eſt. Cap. XxvII. Item miluus ſubit in ſum-ma maria.) Has uoces, item miluus, adiunximus fini præcedentis capitis, quas inde reſectasneſcio quis hic non ſuo loco aſſuit. Attollit cornua e mari ſeſquipedalia fere, cornuta, quæab his nomen traxit.) Diuerſa lectio antiquior, quam ſecuti ſumus: Attollit& mari ſeſquipe-danea ferè cornua, quæ ab his nomen traxit. ut periphraſi utatur, de uulgo nota loquens. alio-qui ſuperuacaneum uideri poteſt, de etymologia admonere in re tam clara. Si quis tamen il-lam alteram lectionem mauult, fruatur. Cap. xxix. Terreni maiores quaàm pelagici.)Lege pelagij, wendriαι. Sic Græci longe à littoribus diſſita uocant: noſtri wxeAæ*os, altũ. In fi-ne capitis liburnicarum ludens imagine ſcribẽdum ex fide archetyporum, pro liburnicarumgaudens imagine. Cap. xxx. Simulq; eam deſcendere in duo ſenſu carentia, niſi forte triſti. Id enim ubi conſtat rumore nauigantium humana calamitas in cauſa eſt.) Antiquiorlectio:niſi forte triſti(id enim conſtat)omine nauigantium, humana calamitas ini cauſa eſt.1“ bbb Cap.