146 ROBERT TN

ſpecie canum deceptos. Fuerunt qui inflatis vtribus literas intus inſutas haben-tibus per nunciũ mitterent, qui eruribus velut gubernaculis curſum dirigenti-bus, procul aſpiciẽtes qui in caſtris erant maxime ſpecie belluæ deciperẽt. Arpagus occaſione vindicandæ iniuriæ quęrens, literas Cyro nepoti apud Medos inexilio demorãti, exenterato lepore per ſeruũ miſit, rete quoq; deferre iuſſit, quoſuſpicionẽ viarũ cuſtodibus vmbra venatus auferret, factũq; eſt vt ſecrete hineinde miſſis epiſtolis, Cyrus auũ Aſtyagẽ regno& Cyro& Medo priuaret. Nonnulli vaginarũ interiora ſeripſerũt, arũdine ali dolonibusve& baltheo, alii cl.deſtinis nũtii ſui corporis iumentorũq́; ſuorum partibus circũplicatam mittuntepiſtolã. Columbæ quoq; internunciæ in magnis rebus fuere, epiſtolas annexascollo vel earũ pedibus, obſiclione Mutinenſi Hyreio cõſule ad Decium Brutum:ac Decio Bruto rurſus ad Hyrciũ mittente, vbi diſpoſito cibo quibuſdã eminentiſſimis locis, colũbas tenebris prius incluſas& fame plurima affectas illine indevolare inſtituerãt. Cæcilius Volateranus equeſtris ordinis, hirũdines cõprehẽlſasin vrbẽ ſecũ afferens, victoriæ nuncios amicis mittebat in eundẽ nidũ remean-tes. Tradit Fabius Pictor cũ obſideretur pręſidiũ Romanorum. A Lygurtinisadſe allatis lino ad pedes alligato nodis ſignificare, quo die adueniẽte auxilio eu-ptio fieri deberet. Eſt literarũ græcarũ vſus inter Latinos, Latinorũ& alioruminter Gręcos. Gręcis. n. literis ſeriptas epiſtolas Symmachus Dionyſio regi mitens, patefacit Carthaginenſes duce Hannone ad bellũ arma parare, ob quã reminſidlis cognitis, Carthaginẽſes edicto publico vetuere ne quis ſuorum gręcè ſqueretur aut ſeriberet. Eſt Aegyptiorũ quoq; vſus, atq; qui hunc ſequũtur, vaias animaliũ ſpecies pro literis notant eorũ more. Non enim ſ yllabarũ com poſtione aut literis verba eorũ exprimũtur, ſed imaginũ huiuſmodi forma, earum ſi-gnificatione vſu memoriæ hominũ tradita. Nam vt Lucanus inquit, Nondumflumineos mẽphis contexere biblos Nouerat,& ſaxis tãtum volucresq; feræch,Sculptaq; e e animalia linguas: vt& in obeliſcis adhuc Romæſtantibus eſt videre. Per vulturẽ nanq; naturæ vocabulũ indicant. Nam maresnullos poſſe inter huiuſmodi volueres inueniri phyſici tradũt: ac per ſpeciem etfiguram apis mella cõficientes regem, aculeosq;: per accipitrem r denotant ci-to factã, quoniam hæc aliarũ fermè omnium auis ſit velociſſima, tranſferturquehæc notatio ad domeſticas res quę velociter fiant. Crocodilus malũ ſignificatdracone autẽ caudã ſuã mordente et in ſeſe recurrẽte, annus per eoſdem indicatur, ſicut apud noſtros clauum indicẽ annorum numeri fuiſſe, diligẽs taliũ mo-do numerorũ auctor Cincius affirmat. Leonis etiam capite apud eos möõſtratutpræſens tẽpus. quia conditio eius inter prętetitũ futurumq; actu præſenti validaferuensq; eſt: ſed præteritũ tempus lupi capite ſignatur, ꝙ memor ia rerũ tranſa ·ctarum rapitur& aufertur. Canis itẽ blandientis effigies futuri tẽporis deſignateuẽtum, de quo nobis ſpes licet incerta blanditur. Terram inſuper Aegyptit fi-gnificare cum volunt, bouis ſigurã ponũt. Oſirim cum ſolẽ᷑ eſſe aſſerũt, ſcepttumſculpũt inq; eo ſpeciem oculi exprimunt:& hoc ſigno Oſirim mõſtrant, igcantes hunc deũ ſolem eſſe, regaliq; poteſtate ſublimẽ cuncta deſpicere, quia ſo-

lem Iouis oculũ appellauit antiquitas. Oculus itẽ iuſticiæ ſeruatur,& totius cor-t ispor