DEREMILITARI LIB. VII.

magiſtratus ſolitus ſit; vel à conſule diceretur, cui dicto obedientes omnes eſſent,M. Varrone teſte dictatorem appellatũ conſtat: vel vt inquit Plutarchus in vitaM. Marcelli, cum dictator à populo aut à ſenatu deligi non poſſit, verum alterconſulum aut imperator progreſſus ad populum quem cenſeat dictatorem di-cit,& quia dictus ſit dictatorem appellant. Nonnulli ab eo dictatorem dictumaiunt, quòd non populi ſuffragio aut aſſenſu, verum quoòd is cenſeat, imperat ſi-quidem iuſſa magiſtratuum quæ Græci Id yncru, Romani vocant edicta:& imperioliſſimi duodecim faſces licet fuerint vtpote penes quos ſenatus& equeſtrisordinis& vniuerſæ plebis ſummum decus ellet, quorümque nutu Latium ac totius ltaliæ vires regerentur, contuſi tamen atq; fracti dictatoriæ huic ſe animad-uerlioni perſæpe ſubſtrauerunt: ac ne multa foret læſa gloria militaris, cõſul de-licti omnis vindex à dictatore nonnunquam punitus eſt.

Magiſter equitũ dictus, quòd vt eſt ſumma populi dictatof;, ſie ſumma huiuspoteſtas in equites& accẽſos, ſiue quòd in bello equeſtres ipſe copias duceret: quivero dictator eſſet etſi præeſſet omnibus, legiones tamen ſolũ pedeſtres more ma-jorũ ducendas haberet. Reliqui quidem minores quàm hi magiſtri dicti magi-ſtratus, vt ab albo albatus.

Magiſtria ppellantur quibus præcipua cura rerum incumbit, quiq; magis ꝗcæteri obligantur. Nec ſolum doctores artium ſed etiam pagorum, ſocietatum,vicorum, collegiorum, equitum, magiſtri dicuntur, quia omnes hi magis cæterisobligantur& poſſunt, quinetiam& ipſi magiſtratus qui per imperia potentio-res ſunt quàm priuati, per deriuationem a magiſtris cognominationè aſciſcũt.Eſt enim magiſtratus poteſtas vni vel pluribus hominibus à populo vel à prin-cipe commiſſa. Vnde prætores, procoſſ. Tribunos plebis,& ædiles currules,&pręlectos ãnonæ alioſque qui maiorũ, vt diximus, arbitrio ꝓuincias regunt, nonprincipatũ dicimus habere, ſed magiſtratũ. His enim datũ eſt deliberare de qui-buldã& ſtatuere,& iubere,& intelligere ſe gerere perſonam ciuitatis, deberequeeius dignitatẽ& decus ſuſtinere, ſeruare leges, iura deſeribeꝶ,& ea ſuę fidei commiſſa meminiſſe. Ad hos palatii quoq; pertinet diſci plina, per quã inſoletiũ mo-res ꝓcelloſi, multorumque ordine moderatione ſua ſine aliqua confuſione cõpo-nuntur, per eos legatorum, quanquam feſtinantium, prænuntiatur euentus, hispoteſtatem eam decernit antiquitas vt nemo iudicium per prouincias faſces aſ-ſumeret niſi hoc& ipſi fieri decreuiſſent, tantaq́; eorũ officium auctoritate decoratur, vt militiæ perfunctus muneribus ornetur nomine princi patus, mir; moqo inter prætorias cohortes& vrbanæ præfecturę milites pri matũ inueni ſſe vi-deantur. Princ ipatus autẽ maior eſt quędam ſupereminentia cui cæteræ omnespoteſtates parent, ſic Octauianum, Claudium,& Veſpaſianũ principes fuiſſe di-eimus: Senecam verò qui coſ. fuit temporibus Neronis, nemo principem appel-laſſet. Erat enim Nero princeps non Seneca, neque conſulatus Senecæ principa-tus erat, ſed magiſtratus:& neque imperium Neronis magiſtratus dicebatur ſedprincipatus. Cum verò quidam magiſtratuum& non omnes pertractent multanegociorum publicorum, neceſſe eſt eſſe alium magiſtratum qui rationes repe·tat atq; corrigat, ipſe verò nihil tractet: yocant vero hos alii correptores, alii ra-

tiona