J

minus prætereundum, quòd ſi maiorum religiones& eorum monumenta re-uolueris, inuenies apud illos non humilibus& inopibus, ſed opulentis homini-bus et principibus ciuitatis ſummum ſacerdotium mãdari ſolitum eſſe. Im pri-mis. primi cum ſe ingerant, Perſarum ſacerdotes qui erãt& dicebantur Magi:Aeg yptiorum deinde, Aſſyriorum, aliarumq́; nationũ quantis diuitiis opibiiſ-que præpollerent his, qui aliquam rerum geſtarũ notitiam habuerint, ſatis con-ſtate poteſt: quòd ſi parum iſta te mouent, ꝙ externa& peregrina ſunt, maximque à noſtris legibus abhorrent, repetantur ſummi hebræorum acerdotes quo-rum vetuſtiſſimi, Aaron, Eleazar, Phinees, Heli, Abiathar, ſic omni copiarumgenere abundarũt, vt dictu incredibile cuiquã videatur: ſi deniq; ad Romanosredeo, vnde cœperat oratio, M. Fabiũ primũ ex patribus lectũ, Luci umq; pòſt Metellum, præclarũ virum, pontificem factum maximum duosq; eum et xx. annosei ſacerdotio præfuiſſe conſtat. Cæſares quoq; legimus& plerosq; alios qui Ro-mæ tẽporibus illis gloria rerum geſtarũ, opibus& potentia plurimum præſtareputabantur, ſummos ſępe ſacerdotes fuiſſe. Hanc dignitatem pontificum, augurum. quæ Romulo regnante nulla erat, Numam Pompilium à rege ad alios de-tuliſle accepimus, ne quãdo rege bellicis rebus occupato diuinus cultus intermitteretur. Pontifices deniq; veteres, vt in tertio de Oratore teſtis eſt Cicero, propterfacrificiorũ multitudinè tres viros epulones eſſe voluerunt, cũ eſſẽt ipſi à Numavt etiã illud ludorum ac epulare ſacrificium facerent, inſtituti. Epulones, Feſtoteſte. dicebãt antiqui quos nũc epulones dicimus, datũq; his nomèe ꝙ epulas indicendi Ioui cæterisq́; diis poteſtatem haberent: de his etiam Lucanus in primo,VMirque epulis ſeptem Feſtus Titiisq; ſodales.

Cæterum cum aliqua ſpecies curationis ſit circa rem diuinam, ceu ſacerdotesN æditui circa templa vt conſeruentur quæ ſunt,& erigantur ruinoſa ædificia,& cętera omnia quæ pertinẽt ad diuinum cultum, euenit alicubi curam hanc eſſe vnam, vt in paruis ciuitatibus: alibi vetò ſeperatis à ſacerdotio, vt ſacrifi culi,æditui,& cuſtodes ſacrarũ pecuniarũ. Huic conſequens eſt èura illa quæ eſt cir-ca ſacrificia publica quæcunq;, quæ ex ſacerdotibus lex non cõmittit, ſed ex publico fiunt. Vocant autem eos qui iſtis præſunt, ali reges ſacrorum, ali põtificesmaxi mos. Maiorum enim conſuetudo tunc erat, vt rex eſſet etiam ſacerdos velpontifex, ſic poſtea vel reges vel imperatores pontifices dictos, Maro nullius reli-gionis expers his verbis oſtendit, Rex Anius, rex ide hominũ Phœbiq; ſacerdos.

Fœciales quorum pater patratus princeps erat, ſacerdotes dicebantur qui fa-ciendis pręerant fœderibus: hi vt Pomponio placet à ferendo dicti, vt M. Varioni à fide et faciendo, vt aliis, fæciales quaſi fœdiales, à fœderibus faciendis, quorũius ab Equiculis ad Romanos tranſſatum eſſe non dubium eſt. 3Caduceatores, pacis legati dicũtur: ſicut enim per fœciales bella indicebãtur,ita pax per caduceatores. Eſt autem caduceum verbena& pacis ſignum, quodv0 ab re Mercurii virgã poſſumus exiſtimare. Mercurius enim orationis deusdicitur, et interpres deorũ: vnde ſicut virga ſerpẽtes diuidit, hoc eſt venenum ita

ellantes interueniente oratione edantur, bellumq́ cadit atq; dirimitur.

Aaediles quidam publicis ludis ac ędibus Pręerãt, nomen ab ædibus huic magiſtratui

——

—