DEIRF MIETTIHRNH TOI VIII. 190

ludos antiquiſſimos, qui primi Romani ſunt nominati maxima cum dignita-te ac religione Ioui, lunoni, Miueruæq; eſſe faciẽdos, mihi ſacrarum ędium pro-curationem, mihi totam vrbem tuendam eſſe commiſſam, ob earum rerũ labo-rem& ſolicitudinem fructus illos datos, antiquiorem in ſenatu ſententiæ dicendæ locum, togam prętextam, ſellam currulem, ius, imagines ad memoriam po-ſteritatemq́; prodendã. Sunt præter hos ædiles plebeios& currules, duo alii quifrumento præerant,& quorum creandorum auctor fuit Cdulius Cæſ hique, vtinquit Pompeius, à Cerere cereales dicti. Aeditui pręterea appellatione ędiles in-telligimus: eſt enim edituus idem ꝙ ædilis, cuſtos ſacræ ſcilicet ædis vel templi,quaſi ædem tuens vel ædis tutor: dictus is enim eſt cui ſaerarii cuſtodia commiſfa erat, vbi ſtatuæ ſeruabantur et ſimulacra deorũ gentilium, quę opus erat exo-rare, ſi quis optaſſet aliquid apud illa deprecari et impetrare, quod multi factitabant credentes exaudiri, ſi verba ſua ſimulacrorum auribus inſtillaſſent, Senecaepiſtol. li. v. Non ſunt ad eęlum eleuandę manus, nec exorandus ædituus, vt nosad aurẽ ſimulacri, quaſi magis axaudiri poſſimus, admittat. Aeditimus quoq;idem quod ędituus: ſed. M. Varro in ſecundo libro ad Marcellum de latino ſermone, æditimum dici oportere cenſet magis quàm ędituum quod alterũ recẽtinouitate fictum, alterũ antiqua origine incorru ptum: Lauinius in Prot heſilaoClauſtrinũ dixit qui clauſtris ianuæ præeſſet, eadem. ſ.ſigura æditimũ dici iubebat, qui ædibus præeſt: in Verrem. M, Tul. in exemplaribus fideliſſimis ita in-ueuiri ſcriptum, æditimi cuſtodeſque matureè ſentiunt. In libris autem his vul-garibus ęditiui ſcriptũ eſt, Pomponii fabula Atheliana eſt, quę ita inſcripta eſt,Aeditimus, in qua hic verſus eſt, Qui poſtq tibi appareo atque ęditimo in tem-plo tuo: T. autem Lucretius in carmine ſuo pro ædituis ædituentes appellat.Flamines permultos fuiſſe comperio,& tot deniq; quot deos colerẽt, vſos veteres romanos, M. Varro in his libris quos de origine linguę latinæ ſeripſit teſtiseſt vt Dialem, Martialem, Quirinalem, Volcanalem, cæterosc eiuſmodi, verumflaminem Dialem Numa Pompilius Romæ rex creauit, cfantea reges pontifi-eum ac regũ munera promiſeue gererent, vt de Priamo& Aenea a pud Maro-nem,& à minoribus tandem, vt à C. Cæſ. diuo Auguſto, multisq; allis principi-bus, quos maxime pontificatus titulis inſignitos in multis quæ adliuc extãt mo-numentis cernimus obſeruatũ eſſe. Cæterũ Numa plures in vrbe Romuli ꝗqᷓ ſuiſimiles reges fore ratus, qui relicta religionis cura, bellorũ negotiis im plicaretur,acerdotes quos flamines appellant, quiq; rei diuinæ iugiter adacti eſſent, multisdeorum inſtituit, flaminem vnum loui inſigni veſte& curruli regia ſella ador-natum, quem Dialẽ vocant, huic duos flamines adiecit Marti vnum„Quirinoalterũ: dicti autem primo flamines vt Plutarcho placet, ab his qui circum caluaria ſunt pileis, quibus ad tegẽdum capita vtuntur, quaſi pileamines quidã eſſent.Lucanus in primo: Et tollens apicem generoſo vertice flamẽ: vel vt Varro in-quit, quòd in Latio capite velato erant,& caput filo lanæ præcinctũ habebant,iquo flamines quaſi filamines vocabãtur. Dialis verò à dio, a quo vita dari pu-tabatur hominibus: vel à Ioue quod eſt iuuãs deus. Cæteri enim quiq; cui præ-ſunt, numinis eius titulo decorãtur: hie ſolus, vt Varro ait, lib. ii. rer diuinarum

O ii album