DIALOGVS

diere mihi uelis, quo iuditio, ego non libros tantùm ſophiſticos atq; nothos ſed& ĩpſos ſy-cochantas, artisq;; calumniatores, prima fronte dignoſcere poſſim. Theo. dcgehe in tui gra-nam breuiſlimis exponam. Ac quantum ad libros ſpectat, nihil peſtilentius, in hoc negotioirrepſiſſe ſcias, qui aliquot illorum nugæ, qui ſe expoſituros antiquorũ ſcripta pollicentur,interpretes ſe iactant. Quo nomine(ironice) Lullus ſtrenus ſe exercuit. Qui ut pleraſqͥ;ſeientias, ita& hanc artem fe dè conſpurcauit: cumq́; omnes artes docere nititur, ipſe uerògeunam nouit: eò dementiæ peruenit, ut prius docere uelit, quam diſcere: ita huius etiamSophiſtices& impoſturæ anteſignanus eſſe uoluit. Huius farinæ libellus ille elt cuius initiũ,Omnis ſapientia A Deo, dc. in quo nugator ille(ut ſuis uerbis dicam) omnia Philo ſophorũenigmata enodare: offendicula& errores oſtendere, de tenebris in lucem ſe reducturũ pol-lcetut: tandem ubi barbarica lo quacitate multum eſt pręfatus, in intricatiores Labyrinthoslectorem dimittit, quamuis illum ſuum librum ſemitam directam nominat. Res profectòfila digna, perſuadere ſibi eorũ ſcientiam, quę nunquam didicit, exiſtimans uniuerſum mor-talium genus tam eſſe ſtupidum ‚quàm ipſe eſt„ donec propriam ignorantiam cum ſummaignominia eruditiorib. manifeſtat. Hæc prolixius refutare uiſum mihi fuit, ut illum homun·culum, qui ſe Philoſo phum nominat& ſapientiam ſibi à Deo tributam, inſipientiæ arguerẽ.De antiquorum ſcriptis tantum periculi nõ eſt. Secundò ex ſermonibus protinus impoſto-temcognoſces: Cum ſtatim à primo congreſſu, Hermetis lapidem, lapidẽ(in quam) philoſo-pbicum, lapidem ſanctum, tonat. Hoc enim primum inſaniæ argumentum eſt: Si deinde ali-quot annorum expenſas perferendas dicat: ſi de ſpecubus ſubterraneis, furnellis, rectis, in-curuis, apertis, occultis, obliquis, pendentibus uerba fecerit, ſi de vſtionibus igneq́; perpe-uo aut ſaltem diuturno, ſi de carbonibus uallium, montium, ſi de uitris arboreis, ſi de exercitio maioris& minoris operis, ſi de Mercurio philoſophico, de rege antimonij, de luto ſapiẽ-tie de duodecim aquis ad id pertinentibus. Sed quis omnem ſtultitiam breuibus compre-hendet? Eum itaq; qui huiuſmodi ſonat, dicatq́; eſſe ad hoc inſtitutum neceſſaria, aut inſa-num iudica, aut impoſtorem, aut utrumq;. Quꝰd ſi tentare aliquid cum eo perrexeris, intel-ges brevi quod cum Gręcis exclamare tibi liceat ,I eu Age. Illum hominem,intuam hortulanam protinus cryptam detrude,& ad hydrargyrij decoctionem& arſenicicompelle: Vt ita celerem ſibi interitum, in exercitio humano uſui neceſſario, ſtipendij loco,conſeilcat. Quòd ſi in aliquem cui omnia huius artis arcana poſſent eſſe perſpecta(qua-lem nullibi eſſe crediderim) incideres, mihi nunquam fiet ueriſimile illum, te uera artis my-ſtetia edocturum: Cum ſatis manifeſtum ſit, quid potentiores ſatrapæ in illos, à quibus re-conditas ſcientias addiſcunt, tandem moliantur, ac quam ipſi mercedem pro immenſis labolib referant, niſi malint magnificè eſſe miſeri,& in aureis cõpedibus per oinnꝭ ætatẽ degere.Anon negarim poſſe peritorum conuerſationibus quantũ ad omnes præclaras ſcientias ſpetat, mentis 1 iſcutere. Quod& ipſe Socrates, nulli ſcilicet, ſe unquam ſcientiam ad-niniltraſſe, fatetur: ſed quemadmodum medicus, non quidem uiſum pręſtat, uerùm deterſaceligine, aciem in obiectum diri git, ita& circa ſcientias contingit. Maximè uerò in abſolutaChymieæ noſtræ cognitione locum id habere, ſapientibus eſt perſpe ctum, quibus equidem,(modò uelint) diteſcere, ut eſt facillimum, ita inſipientibus(qui nihil prius in optatis ha-ent) maximè arduum. Sapientiæ autem præmia ipſas diuitias eſſe, quæ cum mira uarie-late ærumnarum coniunctæ,& ipſius fortunæ ludibrio expoſitæ ſunt, nemo unquam ſanæmentis fatebitur. Igitur nec optandę. Cumq́; hæc ita ſeſe habeant, intemperantia tamen ho-num. de ſapientiæ inopia, cum affectuum pertinacia coniuncta, ipſiq;(ut Sophocles di-bebt) cupidatum furentes equi, ita multos agunt pręcipites, ut miſeram hanc atq; precariãuitam, eiuſq; cõmoda, pluris, quàm omneis uerę felicitatis rationes, faciant. Quibuseuenire neceſſum eſt, ut priuſquam ſapere incipiant, extremum infortu-nium,& ipſa Ar: illo miſerando caſu fœdoq́; interitudeijciat atq; peſſundet.

„ B I N I 3.