de-um1.va-moeneereautde-Al-C5docorrtuuo-reatã-nen

b.

umad-is,let:

7

nus

quãxteen-zdllt

vypRAESTANTISSIMO NATVRAE IN-

TERPRETI DOMINO IO. MICHAELI STER-p IN O, ROBERT TAVLA DANSex animo. 8. D.

vI Apollonij Tyanei geſta ſcripſere, eum aiunt ſcientiæ gratia,& ad Brachmanes,& ad Gymnoſophiſtas Indos penetraſſe, a-deo; in arcanis Naturę profeciſſe, vt is nunquam habuerit, velhabiturus parem ſibi ſit neminẽ᷑. Platonẽ quoq; diuinum legi, adAZegyptios ſacerdotes acceſsiſſe,& ab ijs complura, quæ ipſe penus gnorabat, vel ſubdubitabat, edoctum in Græciam ſuam redijſſe. Idẽ meſoblimiora ſcrutantem ardor inuaſit: non tamen vt in Indiam ijs calamitoſiſsi-ms temporibus me transferrẽ, ſed Pariſiorum Eutetiam adij: Quem in locumcolecto non fuit pœnitẽda profectio. Porrò cùm illic locorũ eſſem,&in diesmgis ac magis tui nominis,& Gaudentij Merulæ rumor inualeſceret, deſti-a Lutetia in Italiam euolaui:& cùm velut de via feſſus in Auguſta Taurinoum ſubſtitiſſem, intellexi Merulam in Forolebetiorum, quod eſt agri Noua-lens municipium, patria tua eſſe, ſed breui tamen Taurinum ad lectiones publeas ſalario publico conductum eſſe venturũ. Hac re intellecta gauiſus ſumnonmediocriter. Interea Cherium ad te contendi. Vbi, Dij boni, boni plus inant quàm cogitabam, quàm quod mihi fama retulerat. Apud te igitur cùm eſem, Cheri Merulã audio in Auguſta Taurinorum ad ſuum munus veniſſe: Teguur vt ſeis deſtituto ad hominem, quem videre& ſalutare exoptabam, ma-ame tranſcurro. Qua fronte me adoleſcentẽ licet,& Aquitanum,& planè in-ugnitum Merula ſuſceperit, profectò verbis explicare non poſſem. Cæterũeuldem religionis vinculũ, quo nihil eſt in rebus humanis tenacius, cũ illi me,A mihiillũ magis conciliaret in dies, inter ambulandũ, vt fit, ipſum interrogoqud de libello Ioannis Braceſchi, quem de Chemica facultate velut Gebrilitetpres edidit, ſentiat, reſpondit, bene. Tunc ego, qui iam ſciebam Merulamtñ Chriſtiani eſſe animi vt etiã hoſtibus ſuis benè eſſe cupiat, ſubiunxi. An òlerlla iſtuc dicis ex animo? an cõmuni magis ſubſcribis opinioni? Cùm hic* ſubſtitiſſet, reſpondit, Quid ego falcem in alienam meſſem ponamęſthecmetallorũ ſcientia, extremis( quod aiunt)labris à me deguſtata. His e-go ſubridens dixi. Qua ratione id fieri poteſt, quando libro tuorũ memorabi-lum ni fallor) quanto belliſsimæ huius materiæ fonteis potaturis aperueris:eeo libro rurlus reſpondit ſe bene ſentire. Tunc ego non ſic, dixi, 8Senties òMerula, vbi errores illius qui artem ipſam in contemptum,& ſtudioſos in paupetem trahere poſſunt, cõplures expoſuero. Adhæciille vultu ad riſum ferẽompoſito, O Tauladane, inquit, Amicus Plato, amicus Socrates, magis tamẽmic veritas. Iccirco, tametſi Braceſchus ob ſingularem eius virtutem,& in-genium, quibus poll et, ſit mihi cariſsimus, lõgo tamen interuallo eſt mihi ma-gb cara veritas. Pergratum igitur mihi Tauladane feceris, ſi ex ordine illius dieltis erroribus,& nuic ætati& poſteritati pro viribus conſulueris:& ob hãcrem ortaſſe non ſolùm tibi, ſed& mihi, qui te ad hanc prouinciam excitarim,Berl debebit: qui xοντνπτ U“ exhibueris, vt cum Homero loquar.omũ igitur deſtituto Merula, cùm mihi ocij aliquid dabatur, cùm redijſſem,8e cœpi Braceſchi errores annotare,& ſingulos ſuis argumẽtis meri-dino ole clarioribus arguere. Sed profectò(vt ingenuè fatear omnia) in hocchemico pelago velificanti mihi tot Symplegades, tot Scyllas, tot Charybdesſotmonſtra denique obijci, nunquam credidiſſem. Huiuſce enim facultatis lie