VV F 2

R

been

IOANNIS AVRELII

SO POEIA AD LEONEM X.

Vriferam paruis animi pro viri-bus artem

Queſitam nobis,& longo tem-pore partam, 5

Vt rerum inuolucris tantarumeuoluere moles

Se potuit, claro perhibentes carmine nuper

Luſimus,& Muſis hac cõmendauimus almis

Quod nulli ex omni numero fecere priores.

Cumq; operi autor, cuius ſub nomine tutũPergeret, optarem, foret& res præſide dignaLeſa ex ſe magno, uariaq́; hiuc mente tenerer,Cui meritò eũcta hæc,& non ingrata dicarẽ,Interea nobis tute uelut æthere ab altoMiſſus ades mundi feſſis ſuccurrere rebus,Qui belli ſcelerumq́; faces, incendia tantaExtinguas, placidamq́; pijs ſperare quietemDes populis, ſolidamq́; per aurea ſecula pacẽ.Quiue etiam, ſi parua licet cõponere magnis,Ad ſanctos hæc noſtra pedes ars aurea tẽdat.Vt quo te ſidei ſacræ nunc cœtus honoreProſeꝗtur cunctus, hoc te ueneretur,& omniIpſa tuum pro me cultu ſie numen adoret.Hanc igitur, ſi non immenſa negocia prorſusImpediunt, permitte, precor, ſe prodere tãtũ,Quo tibi, detracto ueluti uelamine uirgoNobilis ingenuo vultum perfuſa rubore,Occultum incipiat ſemel oſtentarę decorem.Hæc etenim prima quanquam ſe frõte legẽtiNon adeò oſtendat, paulũ tamen ipſa recluſisDetecta arcanis, mira& gratiſſima pandit.Quam ſi forte legens interdũ nomina diumOffendes, quos uana olim coluiſſe uetuſtasDicitur, extemplo haud renuas, ſacra optimaExerces, uerãq́; fidẽ, cultũq́; tuèris.(quanꝗᷓIlla etenim tanquàm priſcis conſueta vocariVatibus, enixè quos tunc imitabar, adiuiSupplex,& paribus curis in vota uocaui.Materies etiam ſolitum conquirere SolisEt Lunæ auxilium, necnon Vulcania uelleArma uidebatur, quorum implorare fauoremFas erat,& mihi iam per te licuiſſe, ſit id nuncConceſſum,& uenia dignum peccaſſe fatenti.Mox tñ hinc aliud quæſitũ ad carmina numẽ,Et precibus ſolum cunctis quandoq; uocatũFortè aderit, præſens fuerit ſi gratia cæloTata mihi, magnũ multo ſeu carmine Moſen,Seu quẽ flagranti uectum ſuper æthera curruMirati uidere patres, oculiſq́; ſequutiAẽra per purum, cæli diſcindier oras,Aſtrorumq́; globos intro aſpexere micantis,Seu qui voce palàm porrectoq́; indice proditVeniſſe auxilio iam tuum mortalibus agnumIpſe canã, Vatem quamprimũ matris in aluoExultantẽ,& adhuc puerũ ad deſerta ferẽtemAntra pedes, puri mox& Iordanis ad undam

69

AVGVRELILII CHRY/

PONTIfICEM MAXIMVM.

Dignatum caput illius contingere lympha,Qui proprio antiquã nobis ſic languine labsAbluit, ut ſcelerũ maculas abſterſerit omnis.Nomine cuius itẽ tibi quõdã& morib. auctoDefuit haud unquam fauor, ac cęleſtis abũdèGratia, qua tantũ meritis conſcendere culmẽPoſſes,& iuſtas mundi regere vnus habenas,Magnanimos æquãs propria virtute Leones,Pontificum decus egregiũ iam ſæpe repertosEſſe, nec Italię ſub iniquo tempore,& uſquaChriſticolis vllo Pioffß in diſcrimine deeſſe.Hæc ſed erunt mihi cũ dicendi facta poteſtasIam fuerit, dabiturq́; loqui, quæ iuſſeris ipſeSancte pater, cuius nobis ſtant omnia nutu.Interea certis hominum vis vlla ne poſſitIndicijs aurum facete,& mutare metallaPercipias primũ. dehinc quæ ſecreta laboretArs 10 perficere,& naturam æquare potentiIngenio, inſpicias. Demum quis rite ſequaturHine modus aſſiduis doctiſq́; laboribus artẽPeruideas,& quo tandem experientia ducat.Omnia quę gnaro paſſim tibi certa patebunt,Si quo hæc iter ſe nexu, qubue ordine cõſtãt:Ipſe acie, qua cuncta ſoles diſcernere, mentisInſpectans, paruum nõ dedignabere munus,Qudd tibi nõ parua offerri ſuper arte laboro.

—

IOANNIS AVRELIIAVGVRFLLI cuRTSOPOEIAELIBER PRIMVs.

mana experiens naturæq́; æN 10 m ula virtus

2 2 Aurum num uereè faceret, quafideret arte,uisue modus foret, eſt ani-a mus quærentibus ultroDicere, quaq́; palàm ueſtigia nulla priorumApparẽt, proferre pedẽ. uos numina greſſumDirigite, eſt hominum quib. experiẽtia curæ.Tuq; adeò in primis, auro cui plurima tellusSpargitur,& uaſto uenas ſub corpore cõditSiderei ſucco plenas meliore metalli,Phœbe ades.& tecũ accelerãs nõ paſſib. ęquisAlma e argento cui ſæpe fatiſcitOrbis item, ſummaq́; oſtentat brachia terraCandoris grato ætherei fucata colore.Ju quoq; nec cœptis Cylleni audacib. uſquãDefueris, tibi nam puro de fonte perennisRiuulus argentum, uulgo quod viuere dicũt,Sufficit„& tantis præſtat primordia rebus.Deniq; tu pater ignipotẽs, quẽ feruida flamisAntra iuuant, tentis q; expreſſæ follib. auræ

8