Im

tal.(tis25

05lnũ,

hugqua

N

tur.l

di

15lie

tẽ,

unem8

eb

er

48.

„te,

c HR TSO POEIAE IIB. III. 285

Quàm tibi purpureus ſe ꝓferat ipſe videndũ,Paulatim croceo perfuſus candor amictu,

Et variè immutans, totũ durabit in annum, 5Cum ruber oſtendi mox cœperit, atq; ſub altãPerſpicuus florere cutim, violæq́; rubentiAſsimilis, iuxtaq́; nitens Tytio hyacintho.Haud tamẽ hic etiam ſiſtas, ſed protinus vltràPerge, nec à recta, qua te via ducit, aberres.Tum tibi ne in mentẽ veniat, nec ſuadeat vllo,Vt quicꝗ immutes ignẽ, ni fortè parumperIntendas, qu ferre tamen vel tangere poſsis,Cum libet, illæſus, quę fit tibi meta, modusq;,Quo nihil hoc toto ſeruandũ tẽpore credas

Eſſe magis: nãq; hoc naturã imitabere tantũ.

Cætera, ſi pecces aliꝗd, vel fortè relinquas,Corrigere, aut rurſus eeRectè animaduerſa hæc pridẽ,& qᷓſita fuerũt.At ſi deſiſtas, quo vis intermoriatur

Ignea, continuo quę fœtũ fomite paſcit, NNil agis,& ſubitò cum primùm deſinet ignis,Cuncta ruent, quæ non vlla reparaueris arteAmplius, ac fruſtra tentes fulcire ruinam.Verùᷣm ſi contrà ſtudeas augere caloremImpatiens, pigeatq́; moræ te, protinus illudAmittes, longo quod dudũ tempore 9Propterea aſsiſtens operi bombyeina lychnisNunc ipſe imponas filo contorta trilici,Nunc oleo demiſſa leues, eademq́; retortoProfer acu, aut putres cõtũdas forcipe fügos.

Contemplator item, cum ſe mutauerit aër,

Sumpſerit& vires iam tempeſtatibus æquas,Si media, vt par eſt, torrenti æſtate caleſcet,Et tuus hic etiam nolens augebitur ignis.At ſi frigeſcet gelidis Aquilonibus aer,Et tuus hic etiam nolens ſedabitur ignis.Ju vero, ſi frigus erit, mox addere primisFila tribus ſapiens accingere, quæ tibi ſperesEſſe ſatis, ſed ſi æſtatis ſupereminet æſtus,Occurras, demasq́; celer quæ adiũxeris antè.Aut latera extẽplò attenua nimis ampla camiEt graciles illi ſpõdas aptare labora.(ni,Aut contra, tenuis paries vbi fortè malignaEx ſeſe admittet vel rimis frigora, limoTum latera hæc eadẽ craſſo duc omnia circũ,Quaq́; potes iuſſum cõſerues arte teporem.Nec pudeat cribro cineres agitare, neq; ipſosAmpullam circum tenues aptare tepentemInterea, quando videas inoleſcere fœtumScilicet,& denſum magis affe ctare ruborem,Tertia quo tandem venlat feliciter ſtas,Quæ tibi præteritos demat perfecta labores.Nam ſimulac plenũ color 1 85 purpureus ſe,Cunctandũ nihil eſt, quin puluis vaſe beatusDematur, variosq́ tibi ſeruetur in vſus,Cætera ſiue velis auro mutare metallaSeu libet affectis etiam mortalibus eſſeAuxilio,& triſtes illis depellere morbos.Haug tñ exactè quiſquã ſic cõputet annos,

t nil diminuat numero huic, nil inſuꝑ addat.Nam ſeu materies habilis quandoq; reperta

Acceleret curſus, eadẽ non apta retardet,.Seu calor intẽſus paulo minꝰ aut magis ęquaMenſurã exuperet, variet tẽpuſue, locuſue:Hinc tibi, ſi ſpectes, ratioq;,& cauſa patebit,In longum tanti ſpaciũ quæ duxerit ortus,Fecerit aut breuius: neq; enĩ quẽ ſeptimo editMeſis, erit fallax hoĩm partus. Nec& hũc, quẽProtulit vndecimus, non verũ dicere poſsis,Quanꝗᷓ hęc in ſuperos ſoleãt& in aſtra referri.Sunt qui deinde tamẽ non paruis ignibus illũNoctes atq; dies ſeptẽ in fornace peruſtumDetineant, donec magis hic denſetur, vt aiũt,Quod tñ haud omni ſapiẽs ex parte probarit.Nã facere haud quicꝗᷓ ſimile huic natura vide-Cœperit at ſi quẽ, ſeruat mox vna tenorẽ(tur:Semper,& incepto quæ ſint diuerſa refutat.Heęc tibi quo totũ peragãt, quẽ circũagis orbẽRe ctius, integri, moneo, ne ſpreueris anniObſeruare tuis in rebus tempora paſsim.Ac, ſi me quicquam ſtudeas audire, ſub ipſumVer adeò incipies, quo totus parturit orbis,Et quo ſe cunctis aperit natura creandis,Cuius ad arcanum componas cuncta tenorẽMe duce, quod monui ſemper, ne calle relictoIllius, à recta quoquam diſcedere tentes.Vere igitur tum vitra tibi conflare iubeto,Vere etiã formare luto atq; aptare caminos,Cũ deſęuit hyems, ac dum nò impedit æſtas,Vt quãuis validos pertractes cominus ignes.1 hic numeros quæras,& põdera rerũ,Quas tibi cõſtituas, opus id Iperficis, antè.Veruùᷣm ſi reputes, tria ſunt primordia tantũ:Dehinc duo, dehinc etia, rectè ſi videris, vnũTantũ erit,& ſolo triplex cõſtabit in auro.Quin ipſa hæc vno cõprehẽdas põdere cũcta:Nam nihilo diſtant inter ſe iuncta, ſuumq́;Quodq; ſibi alterno permutat põdere põdus.Quæ tamen exactè prorſus ſic omnia tractes,Vt neq; tam tenui numero ſubducere curent,Ac 0 modica perpẽdere lance minutimHi, quibus argento mirè ſecernitur aurum,Inſtrumẽta quib. maneãt, quæ tẽpla vocãtur.Nam tẽpli faciẽ præſtant ee e vitro,

Et pedis vnius modulo conſtructa decenti,Q nuſquã tenui penetret vi ſpiritus, atq;Hic erecta bilanx præceps immotaq; perſtet.Atq; ĩdeo argenti maſſæ, quę cõtinet aurumInfuſum, dra chmã capiunt, quã rurſus acutoIncidunt ferro, mediamq́; Alus in acrisDiffundunt latices parte, mox illa virentisParticulas auri linquit reſoluta per vndas,Hæ propria nigrę ad fundũ grauitate ferũtur,Quas illi excip iunt,& parua lance receptas,Exiguo en leues ſint põdere, pendunt.Subductisq́; ipſis, dũ qd ſub parte repertũ eſtJunc aurũ, artificis miro ſolertia ductu

Oo putat, in toto reperit quæ ſumma reſultet.At quanquã numeris, opus eſt, vtare minutisVIqueadec, vel põderibus, ſatis attamẽ vnaTantũ electa tibi fuerit tribus vncia primis