5 6 PARS I. CAPUT IV. §. 2.

liena despicere. Hoc interim majori admira-tione dignum est , intellectum amore proprioceu talpo percussum , in propria sua causatantopere caecutire, ac sibimetipsl non raroin re gravissimi momenti palam imponere, utvidens non videat, & intelligens non intelli-gat. Quoties contingit, intellectum sederejudicem inter partes utrinque sibi cognatas( carnem dico & spiritum) non pro re levi jaut quernea corona, sed pro vita ipsa liti-gantes ; & iniquissimam pro ea parte ferresententiam, quae uti conditione * sic & cau-sae meritis longe est inferior. Quin imo cor-ruptus hic judex ipsemet favore ductus me-dia exquirit, queis causam animae faciat de-teriorem , eri molitur fraudes contra animamsuam, (b)

Status controversiae in eo sistit : Utrumfricorpori momentanea voluptas , temporalecommodum, vile lucrum, imaginarius ho-nor, aut quid simile ; an vero animae jactu-ra gratiae, meritorum omnium amissio, dam-num irreparabile, ipsius nempe felicis aeterni-tatis dispendium sit decernendum ? Quid hicintellectus? Sat clare videt, rationum mo-menta militare pro anima, quae omnino suf-ficerent , ut carnem ceu temere litigantemmox compesceret, & ad expensas etiam cu-te solvendas condemnaret. Sed nihil horum-Intellectus, ut carnis injustae praetenlioni con-tra jus fasque velificari valeat, tergiversatur

prh

pri

pal

nia

um

seu

futi

nes

luo

ti i

Et

var

int<

pia

no'

qiv

cai

qu

bi

tio

eti

fu,

rei

Er

sta

lia

ve

ini

pc

ac

au

te

(h) Prov. I. 18.