58 PARS I. CAPUT IV. §. 2.

pulsu ex ejusmodi rerum cognitione ratioM-lem saltem, si non sensualem venatur dele-ctationem 5 tametsi ipsum latere non possit, autetiam propria experientia jam edoctus certosciat, ejusmodi curiositatem mentem disper-gere, & tales normunquam post se relinque-re imagines, quae ipsi occaiiö sint ruina?. Ul-terius dum in rebus agendis intellectus sinedeliberatione praevia judicium praecipitat, autlevibus ex indiciis de aliis male sentit, autprorsus temerario judicio condemnat; nemonisi amor proprius in culpa est, quo agentesibi ipsi nimium fidit, ac de sua prudentiatemere praesumit ; ac vice versa de aliorurslprobitate, quos longe infra se aestimat, faci-le suspicatur ; aut etiam eodem, quo ipsemorbo decumbit, alios sibi similes, aut de-teriores etiam arbitratur, quorum proindecomparatione se meliorem, aut in eorum con-sortio se minus malum testimat. Dum deni-que propiio sensui ac judicio pertinaciter in-haeret, nec bonis aliorum consiliis acquiescit,aperte iterum se prodit amor proprius, ni-miaque fui ipsius fiducia, qua persuasus sibialiis säpientior videtur, ac in rebus gerendisexercitatior : Hinc fure rationis fundamento,quod forte unicum habet, & quidem fatis de-bile, sic praeoccupatur, &qüia suum est, sicsuspicit & admiratur , ut nulli alteri, etsi lon-ge meliori ac solidiori, locus supersit. Er-go , ut initio diximus, ab amore proprio u-niversa intellectus vitia trahunt originem: quo

se-