DE MORTIFICATIONE. 59
semel subacto, si non penitus exciso, intelle&ulceu perspicaci mentis oculo sita redibit integri-tas; ätu si quandoque aliqua se labecula insmu-ctjcollyiio haud longe quaesitö sanari poterit.
Sed enim ea intellectus humani conditioest, ut nön’fojitm a voluntate, sed aliis quo-que sensibus 'internis, quibuscum arcta ipsicognariö est , deliquium pati queat. Volun-tas certe ceu potentia cceca intellectui praeirenunquam potest , quin potius intellectus ubi-que voluntati praestat ducatum. Unde si in-tellectus suam tueatur authoritatem, nunquamvoluntas , etsi maximö instet amor proprius»eidem poterit praevalere , ut quidpiam agen-dum , fugiendumve decernat» quod non a-gendum, non fugiendum esse liquidb agno-scit. Mera proinde intellectus ignavia est, siZ voluntate male blandiente induci se sinat adconnivendum inordinato affectui, eidemqucserviliter obediat, cui oportebat imperare.
Alia intellectus cum sensibus internis ne-celsitudo est. Intellectus namque pro statuvitae praesentis ä sensuum istorum ministeriosic dependet, ut absque his operari haud que*ät. Illae ipste rerum imagines , qüas sensusexterior accipit ab objectis, transmittuntur adinternos, a quibus paululum depuratae, intel-lectui commttuntur , & tum primiim officiosiio fungitur intellectus» Quam periculosumautem hoc sit commercium intellectus cumsensibus , nemo non Videt, cum sensus & co-gitatio humani cordis in malum prona fint ahF % ndo-