6 o PARS I. CAPUT IV. §. 2.

adolejcentiasua, (i) ac tum primum sua intelle- fi 0

ctui praestare incipiant obsequia, post quam t ai

aliquot jam annis boni delectabilis suavitate p c

inescati voluntatem quoque in suas partes per- p r

traxerunt. Quanta hic intellectui vigilantia n c

simul ac constantia opus est, ut jus suum pc

ä sensuum tyrannide jam prope occupatum vc

vindicet, ac citra errorem ac noxam sensu- v Iitum suorum familiam gubernet ? ni

Idem propemodum accidit intellectui , nvquod magno principi, cui permissum non estsingula, quae continuo occurrunt, negotia (jper seipsum roinutatim inquirere, sed servo- ti;

nun ac ministrorum necessario uti debet ope- lu

rä : qui si fideliter referant, facile erit princi- m

pi, quod justum est, decernere ; sin minus, tc

ad miraculum erit ipsi difficile, aequam in re- q

bus ferre sententiam. Id unum principi su- n

perest remedij; li alicubi a famulitio circum-, tcventum se resciat, ut cautius deinceps in ne- u

gotiis procedat, diligentius in rei veritatem fi

indaget, ministrorum licentiam restringat , n

nec quemquam inposterum solum aucfiat, d

sed in praesentia duntaxat talium testium, qui p

ipsos, li fallant, convincere statim possint \

mendacij. Idem prorsus agendum intellectui. c

Sensuum ministerio carere non potest : & li- c

cet hi servi nequam falsa pro veris venditent -s

nonnunquam, officio tamen movere non li- 1

cet. Velit nolit, eorum opera intellectui u- -tendum est. Ut ergo malo huic medeatur , 1

hoc <

Qj Gcn. 8 u.