DE TENTATIONIBUS.

85

vim inferre liberae tua; voluntari. Cogira in-terim, quam grarum DEO tuo exhibeas spe«ctaculum, si te videat, tam strenue pro glo-ria sua decertantem. Annon sola hasc cogi-tatio ad dulcorandos omnes pugnae hujus la-bores & dolores abunde sufficiat ?

Cseterüm sat tibi non fuerit, hostem se-mel vicisse ; nec ideo plenam tibi spondeassecuritatem , quod aliquamdiu forsan tibi quie-to esse licuerit. Non credas inimico tuo in ce~ternum, (e) Callidus hic hostis subdole nonnunquam ab impugnatione desistit, ut incau-tum posted, suique securum fortius invadat.Ergo has inter inducias tu teipsum exerce ,& motus e. g. impatientiae, vindictae, vanaegloriae ac hujusmodi, quibuscum olim lucta-baris, in te iterum iterumque suscita; & cumhas bestias jam ffia cornua erigere persentiscis,mox mutata persona, retractoque pede in re-fractarias novo spiritus fervore irrue, ictumictui ingemina, nec prius revertere, donecdeficiant, ac ultra calcaneum siium contra televare tam facise non prassumant.

Interea non tibi sufficiat sensualitati relu-ctari , & pastionum impetus fortiter retunde-re ; verum contrariis quoque virtutibus ani-mum tuum imbuere, ac veluti lorica obarma-re satages. Si quis tibi iras, impatientias ,aut vindicta: ansam prasbuit, necdum tibi sa-tis fecisse credas, si sea? aut impatientias mo-tus represseris, vindictas cupidinem dimise-ris :

(e) Ecdi U. IO.