?oo PARS I. CAPUT V. §. z.

vel occasione penitus improvisa, ita ut homi-nem nil mali cogitantem, aut suo fungentem of-ficio carnalis tentatio subito invadar, ac dele-ctatio vehemens in appetitu inferiori seu sen-sitivo subsequatur ratione seu appetitu supe-riori quasi inconsulto: culpa penitus vacarepotest, cum ejusmodi motus primo primi innostra potestate non sint; dummodo ratio ,sive appetitus rationalis non consentiat, sedquamprimum sui iterum compos est, aver-fetur & contradicat.

Quod si ejusmodi gravis tentatio ex aliquanegligentia vel culpa hominis eveniat, utputa,si se periculo, quod praevidere poterat, sponteexposuit, vel per sensuum incuriam, curiosi-tatem intempestivam, colloquia parum hone-sta, lectionem non necessariam materiae lubri-cae; aut quod frequentius est, per primarumcogitationum, ac obsccenarum imaginum a!i-qualem admissionem, quatenus nempe ejus-modi non statim ex animo respuit & contemp-sit, sed socorditer agendo quadantenus per-missive se habuit: in hoc casu tentatio culpanon caret, qute pro ratione majoris mino-risve advertentia; & negligentia; gravior autlevior censenda est.

Undecunque autem tentatio ortum habeat,'animus aut arma nunquam abjicienda sunt,sed ante omnia causa vel oecasio tentationis ,si etiamnum duret, abrumpenda A deseren-da est, si nempe talis sit, qua; statui., officio,aut obligationi tentati miniis bene conveniat.

Tum