IX 8 PARS I. CAPUT VI. §. z. DE DIFFID.

ctionem nimiun degenerat, plusque damniaffert, quam utilitatis.

Itaque diffidentia fui confidendam in DEOcromirem fern per individuam habeat, ciimneutra sine consortio alterius suam sortiaturperfectionem. Hinc S. Salesius a familiariquodam rogatus : Quonam modo perfectamquis consequi possit de fe ipso diffidentiam ?respondit : Si habeat perfectam in DEO so-lo confidentiam , addens : hanc diffidentiamde fe, & confidentiam in DEO, elfe quod-ammodo duas lances in trutina, quarum fi ti-na ascendat, descendat altera. Quö minusnamque confidimus in nobis ipsis , eo forti-us confidemus in DEO ; Sc quamprimumperfecta fuerit diffidentia de fe , suam etiamperfectionem habebit confidentia in DEO soso.

Quam veritatem alia similitudine ChristusS. Gertrudem docuit. Cum etenim prote-ctionem Divinam , qua tota ipsius congrega-tio ab hostium insidiis praemuniretur, in for-ma Scutorum eam undique ambientium, de-monstrasset ad oculum , simul adjecit: Si quisdefidemt tali munimine defendi-, /ludeat ad mo-dum scutorum istorum inferius , id e/?, in se-metipfo parvus este per humilitatem ; zf superi-us-, hoc est , in me , latus per securam confiden-tiam de mea largiflua benignitate praesumen-do . (n)

Quantse autem virtutis & efficaciae sit istaconjunctio, doemones ipsi, altiorivi compuh

(•») 5 . Gert. I. 3. c. 74.