rjo PARS II. CAPUT II, §. i. DE CON

De contemptu temporalis Dignitatis.

nobis cum Mundo bene conve-

^ ^ niet, nisi una cum Mundo perdamus nosipsos. Adolescens ille, qüem S. GotliärdusEpiscopus ad vitam revocatum absolutioneSacramentaliekpiaverat, interrogatus, utrumdiutius supervivere Optaret ? Jube^ ajebat ,

e me Sanci e Pater 'iterum in pace quiesceremuftclum nimis horreo , qui amatores suos mit-tit in gehennam. Et quomodo ij, qui ctfi-lum cogitant, ea quae mundi sunt , queantdiligere? Nescitis , quia amicitia hujus mundiinimica 'est DEI ? quicunque ergo voluerit ami-tas 'este Peculi hujus , inimicus DEI consti-tuitur. (V)

Et quid aliud, quam mundi amicitarrt se*ctanrur, qui dignitates ambiunt, aut honoreetiam sponte oblato vane delectantur ? Nisi6nim hominibus placere, & coram mundoapparere ipsis volupe esset, nihil in dignita-tibus tam onerosis, quam periculosis, quodaiiiari debeat, invenirent. Quid enim honortemporalis, etsi magna potentia suffultus, estaliud, quam splendida servitus, & larvata mi-seria ? quae si pallim nota esset hominibus,prudentum neminem ad fui amorem pellice-ret. Vevumiamen in imagine pertranfit hö-rne* , sed Ei frustra conturbatur . {e) Et si auf

m«

A) J«- 4- 4 - {‘j rr js. 7 .