TEMPTU TEMPÖR. HONORIS. 151

SnSe pericula simul pensantur, & strictiffimareddenda ratio : quisque merito tanto se one-ri subducere modis omnibus conaretur. Hinccausam aliquando rogatus Aloyfius Goirzaga,eccur spreto MarehiOnis titulo ac dignitateReligioni se-addiceret ? respondit: Volo 'secu-ram reddere meam salutem ; nimis enim ar-duum efi , effe Dominum , of salvari. Reve-ra nimis arduum est dignitate ac potestate e-minere, & nullum fuse salutis pati dilpendiurn.

Quärn difficile, ac plena periculi res est ,cum speciosa puella familiariter versari, & nilcastitati contrarium vel agere, vel cogitare,& ne quidem impudico oculo unquam deli-bare : tato difficile est , 8c seque insolitum ,insigni honore ac dignitate pollere, & nul-lam humilitatis pati jacturam, atque ad mi-nus honoris titillatione delectari. Tot obse-quia, & submiffionis argumenta a subditis ,tot elogia & laudes ab adulatoribus profecta,prob£ obfirmatum in fui cognitione exiguntanimum , si ad vanam saltem complacentiamemolliri non debeat, ac sensim ad nimiäm suifiduciam non induci: quo facto totum humi-litatis antemurale subruitur, & suo virtus nu-data praesidio direptioni hostium patet Impu-lse ; ut exinde locum habeat illud veriverbi-um : Honores mutant moYes , sed raro in melio-res. Interim quod maxime habendum eratprae oculis, transit in oblivionem , & vix ul-la rationis olim reddendae habetur ratio: necsem jiixta legem DEI aeternam, quam juvia