752 PARS II. CAPUT II, § i. DECON-

regulas humanae prudentiae, <Sc recurvam a°mu (sini politices saecularis pleraque disponun-tur ; minorque saepe animarum, quam lucritemporalis cura est , magisque subinde homi-nis, quam DEI mandatorum urgetur obser-vantia ; & quod nonnunquam ex pastione a-gitur, ex zelo justo fieri existimatur : sicque

E aulatim eo devenitur, ut non tam honorifivino , animarumque saluti 3 quam honoriproprio ac commodo privato omnia sacrasint, ipsaque etiam Religio ac disciplina ancil-lari cogatur humano affectui 3 & respectuihumano.

Quod si firmiores in animo radices vir-tus habeat, ac eousque dignitas & honor nonpropellat hominem , ut in verso finis ordine fepotius, quam DEum, ac subditorum salutemspectet in suo regimine : quam est difficile,ac rara? prorsus virtutis , inter tam diversa &adversa plerumque negotia, cum tot dispa-ris genij & ingenij hominibus agere continuo&. conversari, & nihil interim de saeculariummoribus ac indole sibi attrahere, ut cor reli-giosum non paulatim de terreno pulvere sor-descat, ac dici debeat : Commixti sunt intetgentes , <d? didicerunt opera eorum, f Istudnempe foret gratis, sicut illud naturae mira-culum ( quod scribunt aliqui j nempe sturni-na quaedam per longa maris spatia uti colorem,sic & saporem sic retinere , ut nihil de ma-ris

(/) Ps. loj, Z5.