TEMPTU TEMPOR. HONORIS. 157

tibi pronum esi: ; & vix alienum quidquamlaudas, nili portio laudis in te redundet. Anpuras, solo tuo, ac tuorum exemplo aedificariproximum, & iis tantum, quae tu dicis, fa-clsve honorem DEI promoveri ? si recta ti-bi esset intentio, & sincera humilitas, in ali-ena laude totus esses, in tua nullus. Sicnempe proximo verae virtutis ederes exem-plum , & DEO dares honorem. Qui intusrecte compositus est, & ab omni vanitate ali :enus, etsi taceat, gestu & habitu se prodit.Vera namque humilitas ab animo in corpusemanat, & vivum exhibet virtutis simulacrum,cujus solo aspectu componuntur intuentes; utidem fere sit, videri, & prodesse. Sic DE-us laudatur, sic ad virtutem excitatur proxi-mus , nec ullum tamen discrimen adit rectaoperatio, ejusque meritum, quod hoc pactointegrum coelo transcribitur.

O ! si illud humilitatis arcanum : Spernerenullum , spernere sese , cordi magis quam me-moriae imprimeretur ; quantum virtutis acmeritorum plerique compendium facerent.Quäm uberem coelo messem inferrent, si nul-lam sibi portionem decimaret vana gloria. Sinihil ad apparentiam , omnia ad conscientiamintegre spectarent; quam plena fiducia mer-cedem bonorum operum expectare liceret incoelo. Nunc autem pleraeque actiones, etsibonae de se & honestae, ceu fulguritae fruges,cassae decidunt, quibus illa epigraphe adseri-benck venit : Arnen dico vobis , receperuntM 3 mer