1 5 8 PARS II. CAPUT II. §. 2. DE CON-

tnercedem suam. (k) Loco prccmij inaestimabi-lis ac perpetui, aura tenui humana? laudis fa-tur, nihil habet ultra quod in *:celo expectet,imp habet, quod in loco poenarum, aliquan-do. luat.

Et quid demum suavitatis, aut emolumen-ti habet laus humana, ut tanti boni jactura re-dimi digna fit ? Quid est homo inde melior,ß ab homine reputatur major ? Revera fallaxfallacem , vanus'-vanum decipit , dum exaltat ■;

veraciter magis, confundit , dum inaniterlaudat. ) Certe ipsis daemonibus ejusmodiaucupes vanae glorias deridiculo sunt, dumbene cognita conditionis humanas vilitate, tan-ti tamen ejus laudem ac aestimationem fieriadvertunt, ut verte laudi, quae ä solo DEOest, ipsique gloriae coelesti fatui homines ante-ponere non vereantur.

Quam longe aliter sentiunt, aliter agunt,qui Scientia Sanctorum probe imbuti sunt:quorum praecipua semper cura est, virtutessuas, ac opera laude digna, quas communiano,n sunt, sub humilitatis custodia caute occu-lere, ne ipsorum thesaurus ostensus in publi-co vanitati in praedam cedat. Quamvis enim,quod S. Philippus Nerius monebat , ob vanasglorias., laudisque humanas periculum, a bonoopere vi status & officii debito nunquam ces-sandum sit: ab ejusmoui-tamen dictis 8c fa-ctis in ocu-is hominum gloriosis, quorum in-termissio nemi,ni derogat, tuto abstinent ijom*

nes*