TEMPTU TEMPOR. AFFLICTIONIS. 173

„ transeat ä me.calix iste ; quod homo incom-„ parabile prcemium & meritum per illam„ lucratur Et illa : Nonne magis tibi pla-„ cer, DEus meus ! quod aliquis patienter„ sufferat, quodcunque sibi evenerit, quam„ quod tunc patiens est , cum nullo modopo-„ test evadere ? Respondit Dominus : Hoc„ in abysso Divinorum judiciorum meorum„ latet, & excedit omnem humanum intelle-„ ctum : sed secundum quod humano judi-,, cio discerni potest, inter illa duo est, licut„ inter duos elegantes colores, qui utrique„ tantae venustatis ab hominibus judicentur ,„ quod difficulter poffit discerni, quis eo-„ rum alteri digne praeferatur. „ (mJ

An non sic pati jucundum est, & dolortantis solariis compensatus omni voluptate sen-sibili potior est ? Sed quid ? Si JEsus se ab-scondit , & fingit se longius ire ? tum nempecum subtracta consolatione interna, desolatio-nem, & ariditatem animo immittit; vel inpcenam, quöd in consolationibus ante habitissibi nimium placuerit; vel consolationibus ex-ternis avide nimis inhiaverit, ac Divinis in-spirationibus minus obsequentem se praebue-rit ; vel etiam, in probationem, tantum, utoccasionem habeat meriti, & cqnsolationessupernas pluris deinceps aestimet, ac iisdemcautius utatur. Plane hic dolor non est mini-mus, & dolorem corporis nonnunquam lon-gis exsuperat, praesertim in illis animabus ,N 3 quae

0 ») S. Gert. 1 . 3. c. 70.