DE AMORE SUI IPSIUS. 393

5, ta quadam involutione revelasti mihi ali->, quorum defectus tibi non placere : in qui-„ bus defectibus ad me ipsam rediens culpa-„ biliorem inveni me, quam aliquem illorum,„ quos mihi ostendebas ; cum tamen nec mi-„ nimo nutu mihi unquam notificaveris, quod„ defectus tales in me vel saltem modice un-„ quam advertisses. „ (p)

Benignillimus noster Redemptor optimecognoscit figmentum nostrum , & scit nos ,quam fragiles fumus & proni ad defectus ,tam simul esse delicatos & vitreos quasi adcorrectiones : quae nisi leniter suaviterque ad-hibeantur, & rubigo caute eradatur, timen-dum ne penitus frangatur vas. Scit insuper,humilitatem nobis magis esse necessariam ,quäm ab ejusmodi defectibus imunitatem; necperfectionem nostram in eo sitam esse, ucnunquam deficiamus, sed ut firma constand-que ipsi placendi voluntate ejusmodi defectusin nobis haerere nunquam sinamus, sed utprimum in aliquo nos lapsos advertimus, hu-militer mox doleamus, & amorosä in ejus bo-nitate fiducia mox resurgamus alacriter. Hcecnimirum nostra perfectio est, contra imper-fectiones pugnare continuo, nec ad venialiapeccata, a quibus ex toto liberi esse non pos-sumus, unquam affici, aut spontanea eorumadmistione , aut propensione delectari.

Aliud nempe est, ex fragilitate, inconsi-derantia, oblivione, aut motu subito leviterScient. Sanci. Comp. D d de-

(?) S. Gert, 1 . 2. c. 13.