DE AMORE PROXIMI, 455

videt, qui gravissimam non fucatae tantum,sed sincerae charitatis proximi obligationem‘vel obiter perspectam habet. Et licet fortedeleta per poenitentiam culpa, qui tales sunt ,aliquando decessuri sint : gravissimas tamenproptered poenas luent, multoque difsiciliiis,qudm alij quicunque, piorum fuffragijs juva-ri poterunt. En ! testimonium omni excep-tione majus. Vidit quondam Gertrudisin poenis animam cujusdam Religiosi , quiMonasterij fui procuratorem egerat: pro cu-jus refrigerio dum inter orandum illa verbadiceret: Dimitte nobis delita nostra , ficutnos dimittimus Esc. „ advertit jam dictam a-„ nimam anxium praetendere gestum, quod„ valde mirabatur ; & cum perquireret, cur„ hoc fieret? Tale accepit responsum : Ego„ cum essem in sieculo multum deliqui in eo ,,, quod illis, qui contra me fecerunt, non„ facile remisi, sed longiori tempore me ip-„ sis exhibui seriofum : & ideo pro emenda-„ tione suffero, quöd auditö hoc verbo, qua-„ si intolerabilis verecundia: anxietate per-„ turbor. Cum verö posteä in Missa Sacra-„ mentum Corporis Christi offeretur pro a-„ nima, & Gertrudis ä Christo perquireret:„ Vicitne anima ista, Domine! nunc omnia,„ quse tenebatur pati? Dominus post alia re-,» fpondit: Orationes vestrae tam velociter„ non possunt illi succurrere, sicut facerent,5, si culpam illam non haberet, quöd in fo-», culo tam durum, & inexorabilem se exhi-

bu-