DE ORATIONE.

46;

; pivinum nempe opus est oratio, ad quamnunquam illotis manibus, & absque praeviaIui recollectione accedendum est. Ante ora •tionem , ait Sapiens, prcepara animam tuam ,£f noliejse quafi homo qui tentat DEum. (d)Quo namque melior haec praeparatio, eo fer-vor etiam & devotio in oratione erit major,& fructus uberior.

I Nullam autem meliorem praeparationem

i excogitare poteris, qudm si supremae Maje-

j statis praesentiam vivaciter in te suscites, serio-que ad mentem revoces, quis & quantus sitille, quem alloqueris; & quis tu, qui loqueris.Indeque disces, qua corporis animique reve-rentia ac humilitate, & qua simul sensuumac virium recollectione cum illo tibi sit agen-dum, cui te ipsum, tuaque omnia debes, &in cujus manibus felices vel infelices sortestuae sunt. Nec minus interim spem & fidu-ciam orandi ac impetrandi omnia tibi sugge-ret Magni hujus Domini infinita bonitas &clementia, qua te orantem expeBat , ut mise-reatur tui. se) Et si insuper recogites irhen-sum illius amorem, quo impellente homo fa-ctus, ac pro te passus omnia tibi bona pro-meruit, quae ab ipso jam cogitas impetrare ;humili simul ac amo rosa animatus fiducia, tu-as ipsi necessitates filiali affectu expones, ni-hil dubitans, aut hoc quod petis, aut quodillo melius, tibique utilius atque salubrius ,certo certius te consecuturum.

_ H h 3 Qubd

EccU 18. 2.3. (e) Ifa, 30, 18.