462 PARS I!I. CAPUT VII. tz. i.

Quod si te non nihil reverberet conscien-tia, Sc vel praeteritorum peccatorum memo»ria, vel praesentis cujuspiam defectus & ne- fgligentiae recordatio confidentiam tuam non-nihil faciat titubare : mox ad pedes JEfu te !abjice, Sc antequam incipias orare, brevi sal-tem de peccatis dolore, Sc emendationis,aut isinecessesit, confessionis proposito, veniam !humiliter precare : ac deinceps resumpto a-nimo ad orandum re accinge , ac si tibi prae-ter hanc orationem aliud agendum non re-staret. Haec certe mali deemonis quotidianastropha est, qua' ipso statim orationis initio :peccata & defectus obtrudendo, ac etiamexaggerando oranti persuadere nititur, pre-ces hominis tam imperfecti nullius apud DE- !um valoris esse, Sc si quos sentiat-pios animimotus , tenerioraque devotionis affectus,meras esse illusiones, nec ä DEO, utpoteoffenso , sed vel a naturali-conpiexione, autmalo genio omnia provenire. Id nempe agitstygius a lassor, ut quorum orationem malisSc perversis cogitationibus interturbare nonvalet, ejus saltem fervorem defectuum me-mori», tanquam affusa aqua restinguat, cer-tus, firmam in DEI bonitate fiduciam praeci-puam bonae orationis conditionem esse. Qua*re fi ad orandum DEO te sistis, misso ontrni vano timore certo tibi habeto persuasum"cor contritum & humiliatum a DEO nun-quam despici, ac etiam hominis fragilis & i 11 'firmi, dumodo pcenitentis, preces ipsi esse