DE ORATIONE. 479

ctmm Actis dein DEO grariis, petitoquead;servanda proposita auxilio eo animo e locomeditationis discede, ac Ii nunquam ejus con-trarium, quod tibi jam conclusum elt , inmentem tibi venire posse certo crederes. Ni-mirum secundum nostrumpropofitum eß cursusprofe&üs nostri. ( t) Interim ad meditationismatutinae effectum magno erit subsidio, siper diem crebro te recolligas, ac breviter re-flectas animum, an & qualiter hactenus tuosteteris proposito : & si defectum vel mini-mum deprehendas, mox humili in DEum fi-ducia languentem spiritum resuscites momen-tanea illius veritatis recordatione, quae tibimanZ istud persuasit propositum.

Suntintertm, qui meditationem ordinataminstituere nequeunt, dicuntque, frustra fernertorquere in veritatis alieujus, aut mysterijconsideratione, dum nil quod eos juvet, pro-prio discursu possint elicere : quin potius co-gitationes suas in hoc negotio mox evagariad alia, aut nonnisi inlipicfo discursu tempusterere, quandoquidem multa quidem ipsis oc-currant, quae titillent intellectum, pauca ve-ro aut nulla, quae afficiant movcantque volun-tatem. Interim qui talis est, ne omnino de-sidiosis illis accensendus veniat, de quibus San-ctissimus Pater in Regula: Qui aut non velint,aut non posßnt meditari ; ( u ) id saltem curet,ne meditationem proprere» omnino neg'ligar,sed praemissa Divinae praesentiae memoria, &I i 4 sancti

(t) lmit. Chr. t. j. «. 19. (») S. Reg, c. 48.