PERFECTA RESIGN ATIONE. 493

diu nempe omnia illis ex voto succedunt: sedtentatione, vel adversitate ingruente ad pro-priam voluntatem redeunt, idei 5 tam pauci il-luminati , £r liberi intus inveniuntur, (b) Nonest perfecta resignatio, nili in adversis sequdac in prosperis sibi constet, & absque ulla re-servatione sit perpetua. Si voluntas Divinatibi dulcis est, quando te fanum vult & feli-cem ; amara autem & insipida , dum morbovel adversitate te invisit : nondum ad initiumverse resignationis pervenisti, propria electio-ne ac libertate tibi ipsi reservata.

Hinc Christus Dominus Gertrudi sii se to-tam fe ad ejus voluntatem offerenti dixit :„ Si vis mihi hanc in te praestare libertatem ,„ da mihi elavem ! Et cum illa quaereret :„ Quaenam esset haec clavis ? Respondit: Vo-„ luntas tua propria. In quo verbo intelle-„ xit, quod ii quis desiderat Dominum ho-„ fpitio recipere, debet ipsi elavem propriae„ voluntatis resignare, se plene laudabilissimo„ beneplacito ipsius corhittendo, & indubi-„ tanter de benignissima pietate sua confiden-„ do, quöd in omnibus suam operetur salu-„ tem. „ (c) Annon illi infidelitate quapi-am videntur laborare, qui plene, & absqueulla exceptione DEO fe resignare trepidant,ac si nempe timerent clavi semel extradita sa-tis sibi prospectum non fore ; nec firmitercrederent, paternam DEI providentiam mul-to utilius securiusque ipsorum providere ne-^_ K k 3 ces-

(b) Imic. Chr. 1. z. c. 37 . (e) S. Gert. 1. 4- c. ij.