PERFECTA RESIGNATIONE. 499

indifferentia omnia DEO comittimus ) nihilnobis agendum, aut eventis omnia relinquen-da sunt : quin potius ex nostra parte gnavi-ter allaborandum, ut quae a DEO nobis com-missa sunt, nostroque statui,ac vocationi con-veniunt, recte succedant. Animo tamen fjcnos comparatos esse opojrtet, ut si DEus ve-lit eventum nostris conatibus, contrarium ,neutiquam turbemur, aut animi tranquillitatedestituamur. Si, quod in nostra est potesta-te, fecimus, reliquum DEO comittimus sqadispositione plene contenti. Plus nqmpo änobis non exigitur, quam diligenpa operisdignitati admensa. Jam quod effectum & c-ventum laboris attinet, in nostra non est po-testate. Habe curam illius , (h) dicebat bo-nus ille Samaritanus Stabulario, pro misero,semimortuo a latronibus relicto solicitus. Nondixit , ut bene advertit Bernardus : Sana,ipsum , sed tantum : Curam illius habe.

Ita prorsus in ipso etiam studio perfectio-nis nil non agendum, ut extirpatis vitiis, &implantatis virtutibus demum reddamur ido-nei ad intimam cqm DEO unionem. Atta-men posteaquam plantavimus & rigavimuscordis aream, nosse debemus , solius DFJeste, incrementum dare nostris,conatibus, &fructum bonorum operum & labprum a solioDEO expectandum esse. Quare si progres-sum illum in via perfectionis, qualem cupi-mus,. non experimur; non nimium angamur,

aut

(b) Lue. 10, 3J,