5oo PARS III. CAPUT VIII. §. 2. DE

aur turbemur, minus cadamus animis, auth-borare deinceps cessemus. Nunquam vitiodatur diligenti agricolae, si messem abundan-rem non habeat ; tunc solum reprehensionedignus esi, si negligenter coluisse agrum de-prehendatur. Etiam in Monasteriis bene di-sciplinatis hanc sibi quisque maximam incul-care jubetur identidem ; se etiamnum esse ty-tonem, & ulterioris probationis indigum :tametsi jam multis annis inter veteranos nu-meretur. Si bonae voluntatis est, suosque de*sectus viriliter expugnare nititur ; etiamsi nonsentiat se proficere, proficit tamen; cuna nonminima haec sit perfectio, imperfectiones su-as constanter oppugnare» Nisi jumento, utquidam Patrum dixit, in pistrino laborantiobtegerentur oculi, verteret se retrorsum,suumque mox devoraret laborem : & nisimentis oculis opera nostra bona DEus subdu-ceret, nobis ipsis placendo perderemus fru-ctum meritumque virtutis, (i) Inde ess,quod variis nos pastionibus & defectibus i-dentidem linat esse obnoxios, ut semper hu-miles nunquam de nobis magnum quid prae-sumamus. Id quod Mechtildis ab obitu soro-ri suae in coelis visa iisdem prope verbis te-stata fuit: „ Quam perutili dispensatione DE-„ us permittit aliquos defectus inhaerere bo*

„ mini, ut humilietur, & frequenter exer-„ ceatur ; si eque de die in diem proficiat ad„ salutem. „ (k)

For-

(>) V. PP. I. 5. c. iy. n. 80. (I) S, Gert, J. 5. <• 7-