PERFECTA RESIGNATIGNE. ziz

3j fem, & tempore resolutionis meas instante,

„ peccata mea pure confessus essem, atque„ cum perfecto amore ex fundo cordis mei,

„ saltem spatio unius salutationis Angelicae ,

3 , me ipsum in DEum ita recipere possem, ut3, revera totus ad ipsum conversus, & ab„ omni peccato aversus invenirer : tunc ni-3, mirum sicut purus & innocens ex hac luce„ migrarem. Si vero nonnisi unum peccar„ tum admisissem, & contritus, dolens, mce*„ rensque post confessionem rite factam hinc5 , exirem, tunc utique sicut pcenitens more-„ rer. „ (x)

Quidni ergo sanus & vegetus id agas mo?do, quod viribus per aegritudinem jam acci-sis agere aliquando vix poteris ? Si mihi direas : hactenus dicta vagari extra lineas, &cum de resignatione finali, quae mortem fe-licem reddat, quaestio sit, isthanc fani & in-tegri hominis conversionem totalem in DE-um , ad rem non esse ; proptereä quod multaex post facto possint contingere, quae perfe-ctam hanc conversionem & resignationemmortis tempore reddant inutilem. Quid, siposthac novas contraham maculas , & subitocorreptus morbo sensibus destituar, quid mejuvat pridem habita illa totalis ad DEum con-versio ? Agedum , videamus, num ad remsint ista, quae diximus, utrum nempe ad bea-tam mortem faciat illa integris viribus longeante facta totalis ad DEum conversio, quamL1 5 io\-

(*; BloC Monil. Spir. c. n.