guid Jms Reg*lt*> qu* iltius erige , &t. 7t

vistis posse vos in sinum Nostrum effundere. In sinu enimNostro hospitari perpetuo debec Charitas Christi, qure fo-ras mittit, & longi: arcet a fe timorem. Qua charitatcerga vos, Regnumque G,illise paternum cor Nostrum fla-grare multis jam, ac magnis experimentis cognosci po-tuit, qua? hic referre non est neccsse. Si quid est autem»in quo bene merita de vobis sit charitas Nostra, id esse im-primis putamus, hoc ipsum Regalia; negotium, ex quo siferio res perpendatur, omnis ordinis vestri d gjnitas. atq;authoritas pendet. Ttmuißis ergo, ubi non erat timor: ldunum timendum vobis erat > ne apud DEUM, homines^;redargui riffc possetis, loco atque honori vestro, & Pasto-ralis officij debito defuisse : memoria vobis repetendaerant, qu<e antiqui illi Sanctissimi Praesules, quos quamplurimi postea qualibet aetate sunt imitati, Episcopalisconstantiae, ac fortitudinis exempla in hujusmodi casibusad vestram eruditionem ediderunt. Intuendae imaginesPraedecessorum vestrorum, non solum qui Patrum, sedqui nostra quoque memoria floruerunt, & qui lvonisCirnotensis dicta laudatis, debuistis etiam facta, cum resposceret,imitari. Nostis quantum is fecerit, passusqdesit in turbulenta illa, & periculosa contentione inter Ur-banum Pontificem, & Philippum Regem, muneris fui essearbitratus, contra Regiam indignationem stare , bonisspoliari, carceres, & exilia perferre, deserentibus ahjscausam meliorem. Officij vestri erat Sedis Apostolicaeauchoritati Vos adjungere, & Pastorali pectore, humilita-te sacerdotali causam Ecclesiarum vestrarum apud Re-gem agere, ejus conscientiam de tora re instruendo,etiamcum periculo Regium in vos animum irritandi ,uc posse-tis impostenia) stne rubore in quotidiana Psalmodia

Deum