71 Praludia. §■ t.

Deum alloquentesDavidica verba proferre: Loquebardtteflmtnijs luis tu conjpettu Regum, & non confundebar. Quan-to magis id vobis faciendum fuic, tam perspecta & ex-plorata optimi Principis justitia, & pietate, quem singu-lari pietate Episcopos audire, Ecclesijs favere, & Episco-palem potestatem intemeratam velle vos ipsi scribitis,& Nos magna cum voluptate legimus in vestris litteris.Non dubitamus, si stetissetis coram Rege pro causa: tamjustae defensione, neque defutura vobis verba, qua: loque-remini, neque Regi cor docile, quo vestris annueret po-stulatis. Nunc,cum muneris vestri, & Regiae aequitatisquodammodo obliti in tanti momenti negotio silentiumtenueritis, non videmus, quo probabili fundamento signisficetis, vos ad ita agendum adductos, quod in controver-sia victi sitis; quod causa cccid stis Quomodo cecidit,qui non stetit? ccauis vestrum tam gravem, tam justamcausam, tam sacrosanctim curavit apud Regem ? Cumtamen praedecessores vestri m simili periculo constitu-tam, non semel apud Superiores Gallis Rege«,imo apudHunc Ipsum libera voce defenderint, victoresqueä Regioconspectu decesserint, relatis etiam ab aequillimo Regepreemijs pastoralis offici) strenue impleti? Ecquis vestrumin a e nam descendit, ut opponeret murum pro domoIsrael? quis ausus est invidi,e le offerre? quis vel vocemunam emisit memorem pristina: Ubertatis? clamaveruntinterim. sicuti scribitis,& quidem in mala causa pro Re-gio Jure elimaverunt Regis administri,cum vos in opti-ma pro Christi honore sileretis. Neque illa solidiora,quod redd turi Nobis rationem, seu verius exculationemallaturi, rerum in hujusmodi comitijs per vos actarumexaggeratis peneuium,ne Sacerdotium,5c Iraperjum 1°'

t er