Der Winter.

1. Isch echt bo obe Baumele feil?

Si schütten eim e rebli Teil

in b' Gärte-n-abe-n-unb ufs Hus;es schneit hoch au, es isch e Grus!unb 's Hangt no menge Wage vollam Himmel obe, merk i wol.

2. Unb wo-n-e Ma vo witem lauft,so het er vo ber Baumele gchauft;

er treit se us ber Achsle nounb uffem Huet unb lauft bervo.

Was laufsch benn so, bu närrsche Ma?

De wirsch se boch nib gstole ha?

3. Unb Gärte-n-ab unb Gärte-n-ufhen alli Scheie Chäppli uf:

si stöhn wie großi Here bo,si meine, 's heig's fust niemes so.

Der Nußbaum het boch au si Sachunb 's Here Hus unb 's Chilchebach.

4. Unb wo me luegt, isch Schnee unb Schnee,me sieht kei Stroß unb Fueßweg meh.

Meng Somechörnli, chlei unb zart,

lit unterm Bobe, wohl verwahrt;unb schnei's, solang es schneie mag,es wartet uf si Ostertag.

5. Meng Summervögeli schöner Artlit unterm Bobe, wohlverwahrt;

es het kei Chummer unb kei Chlagunb wartet uf si Ostertag.

Unb gang's au lang, er chunnt emol;unb siber schloft's, unb 's isch em wohl.

6. Doch wenn im Früehlig 's Schwälmli singtunb b' Sunnewärmi abebringt,

potz tausig! wacht's in jebem Grabunb streift si Totehembli ab.

Wo numme-n-au e Löchli isch,schlieft 's Lebe-n-use, jung unb frisch. —