374
über-n-e Steiblatte-n-uf chräble will — d’Chutte ha-n-i uf der Achsletrage — su glitscbe-n-i uus u falle ganz ghörig das uus. Wo-n-iufstah u d’Chutte ha z’säme glase gha, su het öppis unte-n-usebrünnelet. „Eh“, ha-n-i dankt, „schwitzt de der Rock o, oder brieg-5 get er, will’s ihm o het weh ta “ ? Aber bald ha-n-i gseh, was esist. Mys Kaffeegütterli, weisst, da das nätte, wysse, flache, ist ihundert Stückeni zerfahre gsy u der Kaffee alle-n-use. Jitz isch’sus gsy mit Kaffee- u Wassertrinke; denn der Götti het natürlikeine gha. Weder bald isch es o mit Hitz u Durst vorbi gsy. Mer10hei gar nit chönne wüsse, wie’s cho ist; undereinist ist der Himmelmit schwarze Wulke-n-überzoge gsy, u chuum het der Götti gseit gha:„We’s jitz es Wätter gab u mier niene z’schärme chönnti“! su het’sgar e schreckliche Chlapf g’gä, u druf no eine-n-u no eine, u gengeine-n-am andere. Das het tooset a de Flüehne-n-ume! U gschine15 het’s derzue! D’Flüehvögel u d’Alpelerche sy ängstlich desume gflogeu hei a so tschiegget, grad wi we se si tät fürchte, wie die chlyneChindleni. D’rby ist öppis rächt wunderbar gsy: Gredi z’riigg überBluemestei use het me no blaue Himmel gseh! Jitz sy grossi, schwäriTropfe cho; si hei uf de Steiblatte zerst grossi Kläre gmacht, wie2oFränkleni, u bald druf het’s hälf mer Gott agfange-n-abeschütte,dass eim Gseh u Ghöre vergange-n-ist. U jitz mier? Zum Glück iste chlei nähern Wäg a grüslege Stei gsy, wo-n-e chlei überghangetist. Unter dä sy mer gschloffe, aber scho ganz nass. Es het no feie Rung a-n-eim fürt gwätteret, u-n-übere Stei, vor üsne Chöpfe-n-abe,25 het’s agfange-n-abelaufe, wi we me z’oberist ganzi Chübel voll Wasseruslärti. — Nu, es het doch wieder ghört, u mier sy, wo-n-es no eso abegsibelet het, wyters trablet. Der Götti het jitz welle der Grossgsy sy u der Stei, wo-n-is gschützt het, z’erseht gseh ha, u-n-i hätt’im du no gmanglet z’danke derfür. Aber i ha gseit, er chönni di30 grosse Steine wohl z’erst gseh; är schmück se ja wäge de Saxifragedrann scho vo wytem.
D’s Gras ist jitz schön gsy, u d’Blueme, wie hei di ihriChöpfli ufgha! U gschmöckt hei si, bsunders der Alpewermut ud’Bränderli u d’Arnika! E chly bös ist es jitz z’laufe gsy, will vorn35 Räge der Wäg gschliferig gsy ist. Weder mer sy emel ufe cho u-n-oäne-n-abe-n-a d’Walalp. Es het scho bald welle nachte. Wo mer echlei Brot u Milch u Ziger hei gno gha, su sy mer i d’s Heu, fürde am Morge früeh uf’s Stockhorn. —
Guet Nacht, Hanneli!
Dy Vater.