500

9. Der lieb Gott het zum Spötliggseit:

„Rum ab, si Heu iez alli g'ha"!Druf het e chüele Bergluft gweijt,Und's het scho chlyne Ryfe gha.

10. Und d'Blättli werde gel undrot

Und fallen eis em andre no;

Und was vom Boden obsi chunnt.Muß au zum Bode nidsi gv.

11. Der lieb Gott het zum Winter gseit:

„Deck' weidli zu, was übrig isch" !

Druf het der Winter Flocke gstreut.

Johann Peter Hebel.1760—1826.

384. Mein

Mys Hüsi ist zwar numme chlyU wem Härd derzue;

Zwo Jucherte wird alles sy,

Chuum für ne halbi Chue.

2. Doch ftett bim Hus en Öpfel-

boum;

Dä ha-n-i b'sunders wärt;

Ihr gseht e kene so im TroumU heit vo keim so ghvrt.

3. Ihr meinet, wil er Öpfel treitU-n-öppis z'nasche git?

He fryli macht üs das o Freud;

Doch d'HouPtsach isch es nit.

4. Nei! Wil der Boum Jahr us u-n-yDer Freud so gar viel het,

Daß eine unerchannt müeßt sy,

Wenn er's nit rüeme wett.

5. Im Winter steit e Schneema dra,

E Ries' — es ist e Grus;

Er het e große Säbel aU hüetet is da d's Hus.

6. Im Früelig blüit der Boum so

schön

Im rot u wyße Chranz;

Kei Jumpfre — würdet ja nit jhöhn! — j

Geit schöner je zum Tanz. ;

Apfelbaum.

7. Es rägnet Blueme, we der WindE chly dur d'Äst ma gah.

Drum ha-n-i o mit Frou u Chind! My tuusigs Freud dara.

8. U we de d'Hitz im Summer

chunnt,

! Git är es Schattedach;j Mir sume drunter niängi Stund,

! U-n jeders macht sy Sach.

9. Mys Liseli sitzt ärstig 1 da,

D's Näichüssi uf der Schooß,

U sticht ech da enandrena! Gar tünersbrav druf los.

10. Der Gottlieb bindt es Seil an AstU chlättret wie-n-e Chatz.

„Jä, dobe bist! öb d'abe chast" ?Är, nit fuul, nimmt e Satz!

11. Der Fritzli zieht mit Hüst u Hott! Sys Rößli uf u-n ab;

! Sitzt uf e Stacken, u-n im TrottGeit's lustig d'Hostet ab.

12. Der Ätti, d'Pfyffen i der Hand,Ist fryli o derby

U gseht da vo der Gartewand,

Wi alli fröhlich sy.

1 ärstig = arbeitsam, fleißig, tätig.