Und wie schön de seigsch, wie liebli dini Gibärde,
Stand-der d’Bosget in den Auge, sage-si alli.öb-men umluegt 82 ), chresmisch näumen über d’FaschineOder rupfsch-si us und bahnsch-der bsunderi Fueßweg,
' 2<! > Bohlsch de Lüte Stei uf d’Matte, Jaspis und Feldspat.Henn-si näume gmäiht, und henn-si gwarbet und gschöchlet,Holsch’s und traisch’s im Nochber duren, Arfel um Arfel.
’s sagen au e Teil, du seigisch 88 ) glückli im FindeUf de Bänke, wo nit gwüscht sinn; seil han-i nie gseh.
230 Mengmol haseliersch, und ’s mueß-der alles usweg goh;öbbe rennsch e Hüsli nider, wenn’s-der im Weg stobt.
Wo de gohsch, und wo de stohsch, isch Balgen und Balge.
Feldbergs Tochter, los, de bisch an Tuged und FehlerZitig, chunt’s-mer halber vor, zuem Manne; wie wär’s echt?235 Zeig, was machsch für Äugli? Was zupfsch am sidene Bendel?Stell-di nit so närsch, du Dingli! Meinsch denn, me wüß nit,Aß-de verspreche bisch, und aß-der enander sehe bstellt henn!Meinsch, i ebenn di Holderstock, di chräftige Burst nit?
Über hochi Felsen und über Studen und Hecke240 Eisgangs us de Schwizerberge gumpet-er z’Rhineck
Aben in Bodesee und schwimmt bis füre go Chostez 84 ),Sait: „I mueß mi Meidli ha, do hilft nüt und hatt 88 ) nüt.“Aber oben an Stei, se stigt-er in landseme SchritteWider us-em See mit sufer gwäschene Füeße.
24,,) Diesehofe gfallt-em nit und ’s Chloster dernebe,
Nei, er rennt Schaffhuse zue und stobt an de Felse.
An de Felse sait er: „Mi Meidli mueß-mer werde!
Lib und Lebe wog-i dra und Chrezen und Brusttuech!“Sait’s und nimmt e Sprung. Jetz bruttlet er abe go Rhinau,Trümmlig isch’s-em werde, doch chunt er witers und witers.Eglisau und Chaiserstuel und Zurzi und WaldshuetHet-er sehe im Äcken, er lauft vo Waldstadt zu Waldstadt,Jetz am Hörnli aben in schöne breite ReviereBasel zue, und loßt der Hochzitzedel lo schribe.
“ Gell, i weiß-es I Bisch imstand und leugnisch, was wohr isch?