DE ORATORE 1 62 . 264. 265.
95
Tum Crassus : Operarium nobis quendam, Antoni, oratorem 263facis atque haud scio an aliter sentias et utare tua illa mirifica adrefellendum consuetudine, qua tibi nemo umquam praestitit; cuiusquidem ipsius facultatis exercitatio oratorum propria est, sed iamin philosophorum consuetudine versatur maximeque eorum, qui deomni re proposita in utramque partem solent copiosissime dicere.Verum ego non solum arbitrabar, his praesertim audientibus, a me 264informari oportere, qualis esse posset is, qui habitaret in subsel-liis neque quidquam amplius adferret, quam quod causarum neces-sitas postularet; sed maius quiddam videbam, cum censebam ora-torem, praesertim in nostra re publica, nullius ornamenti exper-tem esse oportere. Tu autem, quoniam exiguis quibusdam finibustotum oratoris munus circumdedisti, hoc facilius nobis expones ea,quae abs te de officiis praeceptisque oratoris quaesita sunt; sedopinor secundum hunc diem. Satis enim multa a nobis hodie dictasunt. Nunc et Scaevola, quoniam in Tusculanum ire constituit, 265paullum requiescet, dum se calor frangat; et nos ipsi, quoniam idtemporis est, valetudini demus operam.
Placuit sic omnibus.
Tum Scaevola, Sane, inquit, vellem non constituissem inTusculanum me hodie venturum esse Laelio. Libenter audirem An-tonium. Et, cum exsurgeret, simul adridens, Neque enim, inquit,tam mihi molestus fuit, quod ius nostrum civile pervellit, quamiucundus, quod se id nescire confessus est.
62, 263. Operarium., § 83. III 19,69 ff.
inpMlosophorum consuetudine, § 84.
264. habitaret in subselliis, seinebleibende Stätte auf den Gerichtsbän-ken aufgeschlagen hat, von den Ge-richten nicht wegkommt. So Brut. 89,305 habitant in rostris, p. Mur. 9, 2tin foro habitant. Vgl. II 38, 160; 72,292. III 8, 31. Vgl. § 173 haerere intribunalibus.
neque quidquam amplius, also der
blosse Praktiker, videbam, ich hatteim Auge.
cum censebam , w o ich mich dahinaussprach (tum cum), II 60, 70 cumfingebat.
265. Scaevola Einl. I § 20, 196.
iucundus, eben wegen dieses seinesnaiven Geständnisses seiner Rechts-unkenntnis. Damit bekommt A. zu ge-rechter Vergeltung für seine Polemikgegen das ius civile von dem heiterenAlten noch zuguterletzt seinenLohn.