LUCTANI DIALOGI MORTUORUM.

bes. Wr- Attamen Homerum percontare, quaspecie tum fuerim, cum inter Graecorum copiasmilitarem. Men. Somnia mihi narras: ea vero,quae nunc habes, ego specto : ceterum illa no-runt , qui id temporis vivebant. Nir. Quid igi-tur tandem ? annon hic formosior ego sum, Me-nippe? Me». Neque tu, neque alius est formo-sus hoc in loco : siquidem apud inferos est aequa-litas, fimilefque sunt omnes. Tb. Mihi quidemvel hoc sat eii.

*r - — mv ., i i"i ga·

DIALOGUS XXVIILMenippus U Chiron.

MEN. p Quidem inaudivi, Chiron, te, Deu*cum esses, mortem tamen optasse.Cb. Vera ha;c sunt, quae audivisti, Menippe :& mortuus sum , ut vides, cum potuerim im-mortalis esse. Me». At quatnam te mortis cupi-do tenuit, rei vulgo nimirum inamabilis ? Cb.Dicam tibi viro non imprudenti. Non erat am-plius mihi jucundum immortalitate frui. Men.Quid ? an injucundum erat vivere & lucem tue-ri ? Cb. Erat, Menippe. Nam, quod jucundumvocant, varium illud, & neutiquam simplex es-se duco. Verum ego cum semper viverem, iis-demquefruerer, sole, luce, cibo: tum eaedemhorse, & quaecunque in vita contingunt, ordinesingula recurrerent, atque aliis alia per vices suc-cederent , eorum cepit me satietas. Neque enim